magnify

[ˈmægnɪfaɪ]

v., -fied, -fying

1) павялі́чваць, пабо́льшваць

2) перабо́льшваць

3) ухваля́ць; сла́віць, пакланя́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hold with

а) стая́ць на чыі́м баку́, падтры́мваць

б) пагаджа́цца, згаджа́цца

в) ухваля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

блаславі́ць, бласлаўля́ць

1. (перажагнаць) sgnen vt, Sgen spnden;

2. (ухваляць) blligen vt; sinen Sgen zu etw. (D) gben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

O.K., OK

[,oʊˈkeɪ]

1.

adj., adv.

усё ў пара́дку; до́бра; пра́вільна; зго́да

2.

v.

ухваля́ць; падтры́мваць; згаджа́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

applaud

[əˈplɔd]

1.

v.i.

пля́скаць, віта́ць во́плескамі

2.

v.t.

апрабава́ць; ухваля́ць

He applauded my decision — Ён ухвалі́ў маю́ пастано́ву

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

approve

[əˈpru:v]

1.

v.t.

1) ухваля́ць

2) згаджа́цца, санкцыянава́ць, зацьвярджа́ць

Congress approved the bill — Кангрэ́с зацьве́рдзіў зако́напрае́кт

3) пака́зваць, выяўля́ць

4) пацьвярджа́ць, падмацо́ўваць

5) хвалі́ць, захва́льваць, рэкамэндава́ць

2.

v.i.

ухваля́ць

I approve of what you want to do — Я ўхваля́ю то́е, што ты хо́чаш рабі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

acclaim

[əˈkleɪm]

1.

v.t.

1) віта́ць во́плескамі; мо́цна хвалі́ць

2) абвяшча́ць

2.

v.i.

ухваля́ць; бу́рна пля́скаць

3.

n.

ухва́ла f., во́плескі -аў pl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

спачува́ць mtfühlen vt, vi, bemtleiden vt (спагадаць); versthen* vt (разумець); sympathiseren vt (mit D) (сімпатызаваць, ухваляць); wohl wllen* (ставіцца добразычліва);

спачува́ць чыёй-н. бядзе́ j-s Schmerz mtfühlen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

genhmigen vt дазваля́ць, ухваля́ць, пагаджа́цца (на што-н.);

ein Gesch ~ задаво́ліць про́сьбу [прашэ́нне];

noch inen ~ разм. прапусці́ць яшчэ́ ча́рачку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sanction

[ˈsæŋkʃən]

1.

n.

1) афіцы́йны дазво́л, ухвале́ньне n.

2) санкцыянава́ньне n.

3) са́нкцыя f.

2.

v.t.

1) зацьвярджа́ць, рабі́ць правамо́цным, санкцыянава́ць

2) ухваля́ць; дазваля́ць

3) пацьвярджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)