persist

[pərˈsɪst]

v.

1) насто́йліва, упа́рта праця́гваць

2) (in) упа́рта трыма́цца, не адступа́ць, не здава́цца; упіра́цца

He persisted in his opinion — Ён упа́рта трыма́ўся свае́ ду́мкі

3) трыва́ць; не перастава́ць існава́ць

On high mountains snow persists throughout the year — На высо́кіх гара́х сьнег ляжы́ць уве́сь год

4) сьцьвярджа́ць; каза́ць зно́ў і зно́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

verlégen I vt

1.

1) засуну́ць куды́-н., згубі́ць

2) адкла́дваць, перано́сіць (пасяджэнне і г.д.)

3) пераво́дзіць (у іншае месца)

4) кла́сці (цэглу, трубы)

5) перагаро́джваць (шлях);

j-m den Weg ~ перагарадзі́ць каму-н. шлях

6) выдава́ць (кнігі)

2. ~, sich (auf A) аддава́цца чаму́-н., стара́нна займа́цца чым-н.; захапля́цца чым-н.;

sich auf Bríefmarkensammeln ~ захапі́цца збо́рам пашто́вых ма́рак;

sich aufs Bítten ~ пача́ць упро́шваць;

sich aufs Léugnen ~ упіра́цца, насто́йліва адмаўля́ць што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)