verlégen I
1.
1) засуну́ць куды́
2) адкла́дваць, перано́сіць (пасяджэнне
3) пераво́дзіць (у іншае месца)
4) кла́сці (цэглу, трубы)
5) перагаро́джваць (шлях);
6) выдава́ць (кнігі)
2. ~, sich (auf
sich auf Bríefmarkensammeln ~ захапі́цца збо́рам пашто́вых ма́рак;
sich aufs Bítten ~ пача́ць упро́шваць;
sich aufs Léugnen ~ упіра́цца, насто́йліва адмаўля́ць што
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)