zerstören vt разбура́ць, раскіда́ць; псава́ць, знішча́ць;

j-s Glück ~ разла́дзіць чыё-н. шча́сце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

demolish

[dɪˈmɑ:lɪʃ]

v.t.

1) зно́сіць (дом); раскіда́ць (мост); разьбіра́ць (ха́ту); буры́ць, разбура́ць

2) зьнішча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

make hay of

а) уда́рам звалі́ць з ног праці́ўніка (у бо́ксе)

б) раскі́даць, перавярну́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

strew

[stru:]

v.t. strewed, strewn or strewed

1) сы́паць, рассыпа́ць, пасыпа́ць

She strewed seeds in her garden — Яна́ пасе́яла насе́ньне ў сваі́м гаро́дзе

2) раскіда́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

clutter

[ˈklʌtər]

1.

n.

непара́дак, беспара́дак -ку m., бязла́дзьдзе n.

2.

v.t.

1) загрува́шчваць, раскіда́ць у беспара́дку

to clutter the room — загрува́сьціць пако́й

2) нава́льваць, накі́дваць

3.

v.i.

1) мітусі́цца

2) падыма́ць га́лас

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

disturb

[dɪsˈtɜ:rb]

v.t.

1) турбава́ць, паруша́ць спако́й, перашкаджа́ць

Do not disturb the baby; he is asleep — Не турбу́й дзіця́; яно́ сьпіць

2) раскіда́ць, паруша́ць пара́дак

3) непако́іць; трыво́жыць; турбава́ць

Don’t disturb yourself — Не турбу́йцеся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scatter

[ˈskætər]

1.

v.t.

1) раскіда́ць

2) разганя́ць

The police scattered the mob — Палі́цыя разагна́ла нато́ўп

3) Phys. расьсе́йваць (про́мні сьвятла́)

2.

v.i.

разыхо́дзіцца ў ро́зныя бакі́, разьбяга́цца, рассы́пацца

3.

n.

раскіда́ньне, разганя́ньне, расьсе́йваньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

durcheinánder adv не разбіра́ючы, як папа́ла, упераме́шку;

~ bríngen* vt пераблы́таць, зблы́таць; збіць з тро́пу;

~ réden vi гавары́ць ра́зам [перапыня́ючы адзі́н аднаго́], гавары́ць няўця́мна;

~ wérfen* vt раскі́даць, перавярну́ць дагары́ нага́мі;

verschíedene Begríffe ~ wérfen* блы́таць ро́зныя паня́цці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sprühen

1. vt

1) выкіда́ць, раскіда́ць;

Fúnken ~ сы́паць і́скры

2) выпраме́ньваць, вылуча́ць;

der Ófen sprüht Wärme печ ды́хае гарачынёй

2. vi (h, s)

1) разлята́цца (пра іскры)

2) імглі́ць, імжы́ць (пра дождж)

3) іскры́цца, блішчэ́ць (пра дыяменты)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sow

I [soʊ]

v.t. sowed, sown or sowed, sowing

1) се́яць, засе́йваць

He sows more wheat than oats — Ён се́е пшані́цы больш, чым аўса́

The farmer sowed the field with oats — Фа́рмэр засе́яў по́ле аўсо́м

2) се́яць, расьсява́ць, раскіда́ць; пашыра́ць

to sow (the seeds of) dissention — се́яць нязго́ду

II [saʊ]

n.

сьвіньня́, сьвінама́тка f., паро́сная сьвіньня́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)