spectacle

[ˈspektəkəl]

n.

1) відо́вішча n.

2) публі́чны пака́з, выста́ва f.

3) Figur. пасьме́шышча n.

to make a spectacle of oneself — зрабі́ць зь сябе́ пасьме́шышча

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

öffentlich

1. a

1) грама́дскі, публі́чны;

die ~e Minung грама́дская ду́мка;

~e Klge юрыд. публі́чнае абвінава́чванне

2) дзяржа́ўны, грама́дскі, афіцыя́льны, афіцы́йны;

~e inrichtungen дзяржа́ўныя [грама́дскія] устано́вы

2. adv публі́чна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

public

[ˈpʌblɪk]

1.

adj.

1) грама́дзкі

public affairs — грама́дзкія спра́вы

2) камуна́льны (які́ адно́сіцца да гарадзко́е гаспада́ркі)

public service — камуна́льныя паслу́гі

3) публі́чны

public library — публі́чная бібліятэ́ка

public lecture — публі́чная ле́кцыя

4) агу́льнаве́дамы; адкры́ты

The fact became public — Факт ста́ўся агу́льнаве́дамым

public protest — адкры́ты пратэ́ст

5) наро́дны, агульнанаро́дны

public ownership — агульнанаро́днае дабро́

2.

n.

лю́дзі pl. (наагу́л), наро́д -у m.; грама́дзкасьць f.; пу́бліка f.

а) to appeal to the public — апэлява́ць да грама́дзкасьці

б) in public — публі́чна, адкры́та; пры людзя́х

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

common

[ˈkɑ:mən]

1.

adj.

1) супо́льны

common interest — супо́льныя зацікаўле́ньні

2) агу́льны, агу́льнапрыня́ты

by common consent — за агу́льнай зго́дай

common knowledge — агу́льнае ве́дама

3) грама́дзкі, публі́чны

common land — грама́дзкая пасе́ка

4) звыча́йны, про́сты, паспалі́ты

common man — звыча́йны, про́сты чалаве́к

5) про́сты, грубы́

common speech — про́стая, груба́я мо́ва

6)

агу́льны

common gender — агу́льны род

common noun — агу́льны назо́ўнік

2.

n.

1) супо́льнае n.

2) звы́чайнае n.

to have nothing in common — ня мець нічо́га супо́льнага

3) агу́льнаграма́дзкая зямля́

4) про́стыя лю́дзі

5) агу́льная стало́ўка (для студэ́нтаў)

the Commons = the House of Commons — ні́жняя пала́та брыта́нскага й канады́йскага парлямэ́нту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ffen

1. a

1) адкры́ты, адчы́нены;

j-n mit ~en rmen empfngen* [begrüßen] сардэ́чна прыня́ць [сустрэ́ць] каго́-н.;

mit ~em Mund dstehen* быць разява́кай; стая́ць, разя́віўшы рот

2) адкры́ты, шыро́кі, свабо́дны

3) адкры́ты, шчы́ры

4) адкры́ты, публі́чны;

ein ~er Brief адкры́тае пісьмо́;

in ~er bstimmung адкры́тым галасава́ннем

5) незаня́ты, вака́нтны;

ein ~er Kopf све́тлая галава́;

ine ~e Hand hben быць шчо́дрым;

~e Türen inrennen* лама́цца [бі́цца] у адчы́неныя дзве́ры;

mit ~em Viser з адкры́тым забра́лам, адкры́та

2. adv

1) адкры́та;

~ bliben* застава́цца адкры́тым (пра пытанне);

~ hlten* пакіда́ць [трыма́ць] адчы́неным пакіда́ць, захо́ўваць (вакантным месца); пакіда́ць за сабо́й пра́ва;

~ lssen* пакіда́ць адкры́тым [нявы́рашаным] (пытанне); пакіда́ць адчы́неным (акно);

~ sthen* быць адчы́неным [адкры́тым];

die Wahl steht hnen ~ Вам дае́цца пра́ва выбіра́ць;

es steht ihm ~ zu ghen der zu bliben ён мо́жа пайсці́ ці заста́цца

2) адкры́та, шчы́ра;

~ gesgt шчы́ра ка́жучы;

~ (zutge, zu Tge) legen* быць відаво́чным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)