Verbum

ánführen vt

1) узнача́льваць

2) прыво́дзіць (доказ); цытава́ць, спасыла́цца (на што-н.);

wéiter hábe ich nichts ánzuführen мне няма́ чаго́ больш даба́віць

3) ашу́кваць; падво́дзіць

4) падво́зіць, прыво́зіць

5) заключа́ць у двуко́ссі

hólen vt

1) прыно́сіць, прыво́дзіць, прыво́зіць;

éinen Arzt ~ вы́клікаць до́ктара;

j-n etw. ~ lássen* пасыла́ць каго́-н. за чым-н.

2) здабыва́ць;

hol ihn der Téufel! разм. каб яго́ д’я́бал [чорт] забра́ў!

3):

Átem [Luft] ~ пераве́сці дух;

sich (D) éinen Schnúpfen ~ схапі́ць на́смарк;

sich (D) éine Kránkheit ~ заразі́цца хваро́бай;

sich (D) bei [von] j-m Rat ~ звярну́цца да каго́-н. за пара́дай

bríngen* vt

1) прыно́сіць, прыво́зіць, прыво́дзіць; адно́сіць, адво́зіць, адво́дзіць, дастаўля́ць;

j-n nach Háuse ~ даста́віць каго́-н. дадо́му;

etw. an den Mann ~ збыва́ць што-н. (тавар) з рук;

Glück ~ прыно́сіць шча́сце;

Fréude ~ дастаўля́ць ра́дасць;

Gefáhr ~ вы́клікаць небяспе́ку

2) (um A) пазбаўля́ць (каго-н., чаго-н.);

j-n ums Lében ~ пазба́віць каго́-н. жыцця́

3) прыве́сці (у які-н. стан), заста́віць (зрабіць што-н.);

j-n in Áufregung ~ (рас)хвалява́ць каго́-н.;

j-n zum Schwéigen ~ заста́віць каго́-н. замаўча́ць;

j-n zur Vernúnft ~ абразу́міць, прыве́сці каго́-н. да ро́зуму

4):

es zu etw. (D) ~ дасягну́ць пэўнага стано́вішча, вы́біцца ў лю́дзі;

etw. über sich ~ рашы́цца на што-н.;

dahín ~ , dass… прыво́дзіць да таго́, што…