overturn

[,oʊvərˈtɜ:rn]

1.

v.

1) пераку́льваць

2) пераку́львацца, пераваро́чвацца, перакіда́цца (і пра чо́вен)

3) скіда́ць (ура́д)

2.

n.

1) пераваро́т -у m.

2) перакуле́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kéntern

1. vt пераку́льваць (уверх кілем – лодку, карабель)

2. vi (s) пераку́львацца (пра лодку, карабель)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmstoßen* vt

1) пераку́льваць, абаро́чваць

2) абвярга́ць

3) адмяня́ць, скасо́ўваць (закон);

ein Úrteil ~ юрыд. касава́ць [скасава́ць] прысу́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kíppen

1. vt пераку́льваць

2. vi (s)

1) пераку́львацца

2) (h) губля́ць раўнава́гу

3) падыма́цца разгі́бам (гімнастыка)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmwerfen* vt

1) пераку́льваць, валі́ць, збіва́ць (з ног);

der Sänger hat úmgeworfen спява́к сфальшы́віў

2) накі́нуць (хустку і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

overthrow

[,oʊvərˈӨroʊ]

1.

v., -threw, -thrown, -throwing

1) скіда́ць (ура́д, уладара́)

2) скасо́ўваць; зьнішча́ць

to overthrow slavery — скасава́ць няво́льніцтва

3) пераку́льваць

2.

n.

1) пераваро́т -у m.; скасава́ньне n.

2) разбурэ́ньне, папсава́ньне n. (напр. чыі́х-н. пля́наў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

topple

[ˈtɑ:pəl]

1.

v.i.

1) валі́цца

The chimney toppled over on the roof — Ко́мін звалі́ўся на страху́

2) навіса́ць, зьвіса́ць, абвіса́ць

beneath toppling crags — пад наві́слымі ска́ламі

2.

v.t.

валі́ць, пераку́льваць

The wrestler toppled his opponent — Барэ́ц павалі́ў свайго́ супраці́ўніка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

úmstürzen

1. vt

1) пераку́льваць, разва́льваць, разбура́ць

2) звярга́ць, скіда́ць (уладу)

2. vi (s)

1) па́даць, абва́львацца, абрына́цца

2) па́сці (пра грамадскі лад, уладу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

валі́ць

1. wérfen* vt; stürzen vt, úmwerfen* vt, úmstoßen* vt (перакульваць); zusámmenwerfen* vt (у кучу); fällen vt (дрэвы);

2. (ісці натоўпам) strömen vi (s); zusámmenströmen vi (s), herbéiströmen vi (s);

3. (перакладаць работу, віну) ábwälzen vt;

валі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf j-n ábwälzen; die Schuld j-m in die Schúhe schíeben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

tumble

[ˈtʌmbəl]

1.

v.i.

1) куля́цца; пераку́львацца

2) валі́цца, пераку́львацца

The child tumbled down the stairs — Дзіця́ паляце́ла са схо́даў

3) ру́хнуць; завалі́цца

4) Figur. рапто́ўна па́даць, тра́ціць ва́ртасьць (пра а́кцыі)

5) кача́цца, круці́цца, кі́дацца

2.

v.t.

валі́ць, пераку́льваць

The strong wind tumbled the trees — Мо́цны ве́цер павалі́ў дрэ́вы

3.

n.

падзе́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)