täuschen

1. vt падма́нваць, ашу́кваць, уво́дзіць у зман;

der Schein täuscht вы́гляд падво́дзіць [падма́нвае]

2. ~, sich (in D, über A) памыля́цца;

er täuscht sich selbst ён сам сябе́ падво́дзіць [ашу́квае]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

падраху́нак м. Ergébnis n -ses, -se, Fázit n -(e)s, -e і -s; Bilánz f -, -en;

падво́дзіць падраху́нак (die) Bilánz [das Fázit] zíehen*;

у падраху́нку im Éndergebnis, im Gesámtergebnis

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Glátteis n -es галалёдзіца, галалёд;

j-n aufs ~ führen падма́нваць, падво́дзіць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unterminíeren vt

1) вайск. міні́раваць, падво́дзіць мі́ну (пад што-н.)

2) падрыва́ць (эканоміку, аўтарытэт)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánrücken

1. vt падсо́ўваць; падво́дзіць

2. vi (s) набліжа́цца, насо́ўвацца;

der Feind rückt an во́раг наступа́е [набліжа́ецца]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zusámmenfassen vt

1) абагульня́ць, рэзюмава́ць; падво́дзіць вы́нікі; падсумава́ць

2) аб’ядно́ўваць, злуча́ць

3) вайск. зво́дзіць, засяро́джваць, сканцэнтро́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

adjure

[əˈdʒʊr]

v.t.

1) дава́ць нака́з; падво́дзіць пад прыся́гу

2) закліна́ць; малі́ць; упро́шваць, упраша́ць

I adjure you to speak the truth — Я закліна́ю вас, гаварэ́це пра́ўду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

únterziehen* I vt

1) надзява́ць пад спод [пад ніз], паддзява́ць

2) буд. падво́дзіць (фундамент)

3) падцягну́ць (што-н., пад што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fázit n -s, -e і -s падраху́нак, су́ма, вы́нік;

das ~ aus etw. zíehen* падво́дзіць вы́нікі, зрабі́ць вы́вад (з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

generalize

[ˈdʒenərəlaɪz]

1.

v.t.

1) абагульня́ць, падво́дзіць пад агу́льны зако́н, гру́пу

2) выво́дзіць агу́льнае пра́віла з паасо́бных фа́ктаў

3) папулярызава́ць, уво́дзіць у агу́льны ўжы́так

2.

v.i.

1) рабі́ць агу́льныя высно́вы

2) гавары́ць агу́льна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)