спадцішка́ прысл. разм. héimlich, insgehéim, verstóhlen, im Stíllen (моўчкі);

дзе́йнічаць спадцішка́ hínterlistig hándeln;

пагража́ць спадцішка́ ≅ die Faust in der Tásche bállen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

навіса́ць, наві́снуць

1. (прыспусціцца над чым-н.) ǘberhängen* vi; vórspringen* vi;

2. (пагражаць) dróhen vt; sich dróhend zusámmenballen;

над на́мі навісла пагро́за uns droht Gefáhr

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ándrohen vt (j-m) пагража́ць (каму-н.);

sie dróhen die Ánwendung von Gewált an яны́ пагража́юць прымяні́ць сі́лу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bedróhen vt (mit D) пагража́ць (каму-н. чым-н.);

von etw. (D) bedróht wérden [sein] знахо́дзіцца пад пагро́зай чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dróhen vi j-m (mit D) пагража́ць (каму-н., чым-н.);

j-m mit dem Gerícht dróhen прыгразі́ць каму́-н. судо́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bluster

[ˈblʌstər]

1.

v.i.

1) бушава́ць, раўсьці́ (пра бу́ру)

2) го́ласна крычэ́ць (пагража́ючы)

2.

v.t.

пагража́ць

3.

n.

1) роў -ву m., завыва́ньне, бушава́ньне n. (ве́тру)

2) пусты́я пагро́зы

boastful bluster — крыклі́вае самахва́льства

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lower

I [ˈloʊər]

1.

v.t.

1) апушча́ць, апуска́ць; спуска́ць

2) зьніжа́ць (тэмпэрату́ру)

3) прыніжа́ць; паніжа́ць на паса́дзе, стано́вішчы

2.

v.i.

зьніжа́цца; сяда́ць (пра со́нца)

3.

adj.

ніжэ́йшы

II [ˈlaʊər]

1.

v.i.

1) пагража́ць

2) злава́цца, глядзе́ць пану́ра

2.

n.

1) пагро́зьлівы вы́гляд; змро́чнасьць, пану́расьць f.

2) насу́пленасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schrécken

1. vt

1) пужа́ць, пало́хаць;

j-n mit Dróhungen ~ пагража́ць каму́-н.

2) тэх. ху́тка ахало́джваць;

Éier ~ аблі́ць хало́днай вадо́й зва́раныя я́йкі

2.* vi (s) (vor D) (с)пужа́цца (каго-н., чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schwíngen*

1. vt

1) маха́ць, разма́хваць;

die Wáffen ~ пагража́ць збро́яй

2) с.-г. ве́яць

2. vi гайда́цца, хіста́цца

3. ~, sich

1) узлята́ць

2) (über A) пераско́чыць (цераз што-н.);

sich aufs Pferd ~ уско́чыць на каня́

3) (auf D) хіста́цца (на чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)