Verbum

resilient

adj.

1) пру́гкі, пру́ткі, элясты́чны

resilient steel — пру́гкая сталь

2) жыцьцяра́дасны, мо́цны ду́хам

a resilient nature that throws off trouble — мо́цная ду́хам нату́ра, што перамага́е няго́ды

penalty

n., pl. -ties

1) пакара́ньне, спагна́ньне n.; штраф -у m. (і ў спо́рце)

to inflict a penalty — накла́сьці спагна́ньне, пакара́ць

2) informal невыго́да, няго́да f.

the penalties of old age — няго́ды ста́расьці

3) Sport штрафны́ ўдар, пэна́льты m., indecl.