Verbum

Áusfall m -s, -fälle

1) выпадзе́нне, про́пуск, прасто́й; прарыў

2) вайск. вы́лазка, вы́пад, варо́жае наступле́нне

3) стра́ты

4) вы́нік;

~ der Wáhlen вы́нік вы́бараў

5) (gegen A) вы́пад (супраць каго-н.)

vórtragen* vt

1) рабі́ць дакла́д; чыта́ць ле́кцыю;

éinen Berícht ~ дакла́дваць

2) дэкламава́ць, выко́нваць (на сцэне)

3) (j-m) выка́зваць (свае думкі, пажаданні)

4):

den Ángriff ~ развіва́ць наступле́нне;

das Féuer ~ вайск. перано́сіць аго́нь напе́рад

úmdrehen vt

1. паваро́чваць; круці́ць;

j-m den Hals ~ звярну́ць шы́ю каму́-н.;

◊

den Spíeß ~ змяні́ць та́ктыку, (само́му) пайсці́ ў наступле́нне

2. ~, sich паваро́чвацца; абаро́чвацца;

er dréhte sich zu mir um ён павярну́ўся да мяне́ (тва́рам)

übergehen* II vi (s)

1) перахо́дзіць, пераязджа́ць, перапраўля́цца (in A, zu D – куды-н., да каго-н., чаго-н.);

zum Ángriff ~ перахо́дзіць у наступле́нне

2) перахо́дзіць (на чый-н. бок);

ins féindliche Láger ~ перайсці́ ў варо́жы ла́гер

3) (zu D) перахо́дзіць, прыступа́ць (да чаго-н.);

zu éinem ánderen Théma ~ перайсці́ да друго́й тэ́мы

4) (in A) перахо́дзіць, пераўтвара́цца (у што-н.);

der Régen ging in Schnee über дождж перайшо́ў у снег