Verbum

áuftun*

1. vt

1) адчыня́ць, адкрыва́ць; раскрыва́ць (кулак)

2) надзява́ць (капялюш)

3) разм. дастава́ць

2. ~, sich

1) адчыня́цца, адкрыва́цца

2) хвалі́цца

Dáumen m -s, -

1) вялі́кі па́лец (рукі);

◊

~ dréhen ло́дарнічаць;

j-m (D) den ~ drücken жада́ць по́спехаў каму́-н.

2) тэх. кула́к, па́лец

bállen

1. vt

1) камячы́ць

2) сціска́ць (руку ў кула́к)

2. ~, sich згушча́цца; сціска́цца (у камяк), зле́плівацца;

die Wólken ~ sich во́блакі згушча́юцца

fáustdick

1. a таўшчынёй з кула́к

2. adv:

~ lügen наха́бна [гру́ба] ілга́ць [хлу́сіць, мані́ць];

~ áuftragen* бязме́рна перабо́льшваць;

◊

er hat es ~ hínter den Óhren яго́ не ашука́еш, ён быва́лы чалаве́к

láchen vi (über A) смяя́цца (з каго-н., з чаго-н.); рагата́ць;

aus vóllem Hálse ~ смяя́цца на ўсё го́рла;

über das gánze Gesícht ~ ззяць, расплыва́цца ўсме́шкай;

Tränen ~ смяя́цца да слёз;

sich krank [krumm, schief] ~ паміра́ць са сме́ху, смяя́цца да ўпа́ду;

sich (D) ins Fäustchen ~ смяя́цца ў кула́к;

der hat nicht zu ~ яму́ не да сме́ху;

du hast gut ~ табе́ до́бра смяя́цца;

sich (D) ein Loch in den Bauch ~ разм. парва́ць жыво́т ад сме́ху;

◊

wer zulétzt lacht, lacht am bésten (до́бра) смяе́цца той, хто смяе́цца апо́шні