Verbum

topple

[ˈtɑ:pəl]

1.

v.i.

1) валі́цца

The chimney toppled over on the roof — Ко́мін звалі́ўся на страху́

2) навіса́ць, зьвіса́ць, абвіса́ць

beneath toppling crags — пад наві́слымі ска́ламі

2.

v.t.

валі́ць, пераку́льваць

The wrestler toppled his opponent — Барэ́ц павалі́ў свайго́ супраці́ўніка

stalk

I [stɔk]

n.

1) сьцябло́ n., сьцяблі́нка f.

2) чарано́к, хвасто́к -ка́ m. (ліста́); но́жка f. (ча́ркі); пладано́жка f.

cabbage stalk — хра́пка f

3) высо́кі фабры́чны ко́мін

II [stɔk]

1.

v.i.

1) падкрада́цца (да дзічы́ны)

2) ісьці́ крадко́м

3) пашыра́цца, шы́рыцца

Disease stalked through the land — Хваро́ба шы́рылася ў краі́

4) кро́чыць ганары́ста

2.

n.

1) напы́шлівая хада́

2) падкра́дваньне n.

sweep

[swi:p]

1.

v.t. swept, sweeping

1)

а) замята́ць, падмята́ць; ме́сьці

б) чы́сьціць

to sweep a chimney — чы́сьціць ко́мін

2) ме́сьці (пра завіру́ху)

3) зьмята́ць, зрыва́ць, зно́сіць

A flood swept away the bridge — Паво́дка сарва́ла мост

4) цягну́цца па падло́зе (пра до́ўгую суке́нку)

5) ахапля́ць, апано́ўваць

The idea of independence swept the country — Ідэ́я незале́жнасьці ахапі́ла краі́ну

2.

v.i.

распасьціра́цца, цягну́цца

The shore sweeps for miles — Бе́раг ця́гнецца мі́лямі

3.

n.

1) вымята́ньне, падмята́ньне n.

2) паве́ў -ву m.

3) плынь f.

4) узма́х -у m.

He cut the grass with strong sweeps of his scythe — Ён касі́ў траву́ мо́цнымі ўзма́хамі касы́

5) прасто́ра, паласа́ f. (зямлі́)

6) каміна́р -а m.

7) падмята́йла -ы m. & f.

8) во́чап -а m. (кало́дзежнага жураўля́)

9) канчатко́вая перамо́га, по́ўны вы́йгрыш (у спо́рце)