Verbum

verschütt géhen* vi (s) разм.

1) прапада́ць, зніка́ць; гі́нуць

2) папа́сціся, быць арыштава́ным

schmélzen*

1. vt (рас)пла́віць, (рас)тапі́ць, распусці́ць

2. vi (s)

1) раста́ць, растапі́цца, распла́віцца, распусці́цца

2) перан. растава́ць, зніка́ць, змяша́цца

fórtkommen* vi (s)

1) выхо́дзіць, выязджа́ць;

mach, dass du fórtkommst! ідзі́ прэч!, выбіра́йся адсю́ль!

2) зніка́ць, прапада́ць

3) ру́хацца ўпе́рад, здабыва́ць (вялі́кі) по́спех

4) расці́, развіва́цца

verflíegen*

1. vi (s)

1) зніка́ць, рассе́йвацца (пра пах, туман)

2) ху́тка прахо́дзіць (пра час, гнеў і г.д.)

2. ~, sich збіва́цца з даро́гі (пра самалёт, птушку)

dahín, dáhin adv туды́;

bis ~ да таго́ ме́сца; да таго́ ча́су;

lass es nicht ~ kómmen, dass… не давядзі́ спра́ву да таго́, каб…;

~ sein vi (s) зніка́ць, сыхо́дзіць, прахо́дзіць, праміна́ць

verdrücken vt

1.

1) змяць, расці́снуць

2) разм. аплята́ць, умо́лваць

3):

nie étwas ~! ніко́лі не́льга замо́ўчваць што-н.!;

ein Tränchen ~ пусці́ць слязу́, папла́каць

2. ~, sich разм. уцячы́; зніка́ць; таі́цца

vergéhen* I

1. vi (s)

1) прахо́дзіць, міна́ць

2) прапада́ць, зніка́ць, гі́нуць;

◊

es vergíng ihm Hören und Séhen ≅ у яго́ галава́ закруці́лася

2. ~, sich (an D, gegen A) завінава́ціцца, зрабі́ць злачы́нства (перад кім-н.), учыні́ць гвалт (над кім-н., каму-н.);

sich an j-m ~ ужыва́ць насі́лле над кім-н.;

sich gégen die Gesétze ~ паруша́ць зако́ны