Verbum

Óbacht f - ува́га, назіра́нне;

auf j-n, etw. (A) ~ gében* звярта́ць ува́гу на каго́-н., што-н.;

etw. in ~ néhmen* прыня́ць што-н. да ўва́гі;

~! ува́га!

Quark m -s

1) тваро́г

2) разм. бязглу́здзіца, глу́пства;

◊

sich um jéden ~ kümmern звярта́ць ува́гу на ўся́кае глу́пства;

sich in jéden ~ míschen ты́цкаць усю́ды свой нос

áufmerksam

1. a

1) ува́жлівы;

j-n auf j-n, etw. (A) ~ máchen звярта́ць чыю́-н. ува́гу на каго́-н., што-н.

2) прыя́зны

2. adv ува́жліва; прыя́зна

hinwégsetzen

1. vi (s) пераско́кваць, перасяка́ць

2. ~, sich (über A) не звярта́ць ува́гі (на што-н.), не рэагава́ць (на што-н.); не прыма́ць блі́зка да сэ́рца (што-н.)

réden vt, vi гавары́ць, гу́тарыць, размаўля́ць, прамаўля́ць;

wie ein Buch ~, wie gedrúckt ~ гавары́ць як па-пі́санаму;

er lässt mit sich ~ ён згаво́рлівы;

du hast gut ~! табе́ лёгка каза́ць!;

ins Gewíssen ~ крана́ць сумле́нне, саро́міць;

von sich ~ máchen звярта́ць на сябе́ ўвагу

beiséite adv убо́к; убаку́;

~ légen [tun*] адкла́дваць (убо́к);

~ stéllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];

etw. ~ lássen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;

etw. ~ légen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);

j-n ~ scháffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.

kéhren

1. vt, vi (s)

1) паваро́чваць;

álles zum Bésten ~ павярну́ць усё да ле́пшага;

kehrt! круго́м! (каманда);

in sich (A) gekéhrt задуме́нны, заду́млівы, паглы́блены ў свае́ ду́мкі

2) ме́сці, падмята́ць

2. ~, sich

1) паваро́чвацца

2) (an A) лічы́цца (з кім-н., з чым-н.), звярта́ць ува́гу (на каго-н., на што-н.)

zúwenden*

1. vt (D)

1) паваро́чваць (што-н. да чаго-н.)

2) звярта́ць, накіро́ўваць, удзяля́ць (увагу каму-н.);

j-m sein Vertráuen ~ давяра́ць каму́-н.

3) дава́ць (магчымасць, дазвол, дапамогу, пазыку – каму-н.)

2. ~, sich

1) звярта́цца (да каго-н.)

2) паваро́чвацца

3) накіро́ўвацца (куды-н.); перахо́дзіць (да чаго-н.);

sich éiner néuen Beschäftigung ~ заня́цца но́вай спра́вай

mérken

1. vt

1) заўважа́ць, прыкмяча́ць; ба́чыць;

óhne etw. zu ~ без падазрэ́ння на што-н.;

davón ist nichts zu ~ гэ́та ніко́лькі не прыкме́тна;

j-n etw. ~ lássen* даць зразуме́ць каму́-н. што-н.;

sich nichts ~ lássen* не падава́ць вы́гляду

2) запаміна́ць;

sich (D) etw. ~ запо́мніць што-н., браць што-н. на заме́тку

2. vi:

auf etw. (A) ~ прыкмяча́ць што-н.; звярта́ць ува́гу на што-н.