Verbum

áusbooten vt

1) марск. выса́джваць пасажы́раў з парахо́да ў ло́дку

2) разм. выжыва́ць, звальня́ць

ábdanken

1. vi ісці́ ў адста́ўку; адрака́цца ад тро́на

2. vi звальня́ць у адста́ўку

suspendíeren vt

1) часо́ва вызваля́ць, звальня́ць (з пасады), адхіля́ць

2) спарт. дыскваліфікава́ць

3) прыпыня́ць, адкла́дваць

áufkündigen vt касава́ць, паведамля́ць пра скасава́нне (дагавору); звальня́ць;

j-m den Gehórsam ~ пераста́ць падпарадко́ўвацца каму́-н.

entlóhnen vt

1) узнагаро́джваць (за працу); распла́чвацца (з кім-н.)

2) дава́ць разлі́к (каму-н.), звальня́ць (каго-н.)

Ábschied m -(e)s, -e

1) развіта́нне, расста́нне, ро́стань

2) адста́ўка, звальне́нне;

~ néhmen* (von D) разві́твацца (з кім-н.);

~ gében* звальня́ць

entlássen* vt

1) адпуска́ць, вызваля́ць;

aus der Haft ~ вы́зваліць з-пад а́рышту

2) звальня́ць;

aus dem Dienst ~ зво́льніць [вы́зваліць] з паса́ды, вы́зваліць ад паса́ды

ábsetzen

1. vt

1) ста́віць (на зямлю)

2) здыма́ць (капялюш)

3) звальня́ць, здыма́ць (з пасады)

4) збыва́ць (тавар)

2. vi рабі́ць перапы́нак, спыня́цца