Kredt I m -(e)s, -e

1) крэды́т

2) даве́р;

auf ~ у крэды́т;

~ gewähren крэдытава́ць, дава́ць крэды́т;

j-m ~ gben* дава́ць крэды́т каму́-н.; ве́рыць каму́-н.;

j-n um sinen [llen] ~ brngen* дыскрэдытава́ць каго́-н.;

den ~ kündigen закры́ць крэды́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

крэды́тII м.

1. эк., камерц. Kredt m -s, -e;

доўгачасо́вы крэды́т lngfristiger Kredt;

кароткатэрміно́вы крэды́т krzfristiger Kredt;

беспрацэ́нтны крэды́т znsloser Kredt;

крэды́т пад працэ́нты verznslicher Kredt;

ільго́тны крэды́т Vrzugskredit m;

крэды́т з растэрміно́ўкай плацяжу́ Tilzahlungskredit m;

крэды́т садзе́йнічання StandbyKredit [´stɛndbaĭ-] m;

спажыве́цкі крэды́т Konsmkredit m;

адтэрмінава́ны крэды́т gestndeter Kredt;

у крэды́т auf Kredt;

ку́пля ў крэды́т Rtenkauf m -(e)s, -käufe;

адкры́ць крэды́т Kredt eröffnen [gewähren];

закры́ць крэды́т den Kredt kündigen;

2. перан. (давер, аўтарытэт) Kredt m -s, -e, Vertruenswürdigkeit f -; Ruf m -(e)s, nsehen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

schlgen*

1. vt

1) біць, удара́ць;

j-n zu Bden ~ павалі́ць каго́-н. на зямлю́;

die Hände vors Gescht ~ закры́ць твар рука́мі;

j-n ins Gescht ~ біць каго́-н. па тва́ры;

ine Brücke ~ наво́дзіць мост;

Münzen ~ чака́ніць мане́ты;

Lärm ~ падня́ць шум;

die Trmmel ~ біць у бараба́н;

den Takt ~ адбіва́ць такт

2) біць, разбі́ць; пабі́ць, перамагчы́;

lles kurz und klein ~ перабі́ць усё ўшчэ́нт

3) збіва́ць, узбіва́ць (яйца і да т.п.)

4) выбіва́ць;

j-m etw. aus der Hand ~ вы́біць у каго́-н. што-н. з рук;

j-m etw. aus dem Kopf [aus dem Sinn] ~ вы́біць каму́-н. што-н. з галавы́

2. vi

1) біць;

das Gewhr schlägt ружжо́ аддае́;

die Flmmen ~ aus dem Fnster по́лымя выбіва́ецца з акна́

2) (gegen A, auf A) уда́рыцца (аб што-н.);

die Wllen ~ ans fer хва́лі б’ю́цца [удара́юцца] аб бе́раг

3) бі́цца (пра сэрца, пульс)

4) біць, звані́ць (пра гадзіннік)

5) шчо́ўкаць (пра салаўя)

6):

das schlägt nicht in mein Fach гэ́та не па маёй спецыя́льнасці

3. ~, sich

1) бі́цца; змага́цца (пра войскі)

2):

sich an die Brust ~ біць сабе́ ў гру́дзі (тс. перан.);

sich recht und schlecht durchs Lben ~ сяк-так прабіва́цца (у жыцці);

bei j-m auf den Busch ~ спрабава́ць вы́ведаць чыю́-н. таямні́цу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)