сваво́ліць

1. (рабіць па сваёй волі) éigenwillig [éigenmächtig, wíllkürlich] hándeln;

2. (гарэзаваць, дурэць) tólle [mútwillige] Stréiche máchen, Únfug tréiben* [machen], únartig [áusgelassen] sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

tändeln vi

1) забаўля́цца

2) дурэ́ць, сваво́ліць

3) фліртава́ць, заляца́цца, рабі́ць залёты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schábernack m -s, -e злы [падсту́пны] жарт;

~ tréiben* згуля́ць злы жарт; дурэ́ць, сваво́ліць, гарэ́знічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

túmmeln

1. vt ганя́ць

2. ~, sich дурэ́ць, сваво́ліць

2) спяша́цца;

tümmle dich! паспяша́йся!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

frolic

[ˈfrɑ:lɪk]

1.

n.

1) вясёлыя шту́чкі, жа́рты; вясёлае сваво́льства

2) вясёлыя гу́льні

2.

v.i.

гуля́ць, дурэ́ць, сваво́ліць

3.

adj.

вясёлы, сваво́льны; гульлі́вы, гарэ́зьлівы, шу́стры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

frisk

[frɪsk]

1.

v.i.

гайса́ць, ве́села бе́гаць, гуля́ць, дурэ́ць

2.

v.t.

1) Sl. абшу́кваць, абма́цваць (шука́ючы)

2) Sl. абкрада́ць такі́м спо́сабам

3.

n.

вясёлыя ско́кі, гульня f., сваво́льства n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Pósse f -, -n

1) злы жарт, злы́я шту́кі, сваво́льства

2) тэатр. фарс;

~n tréiben* [réiben*] стро́іць ду́рня, дурэ́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zícke f -, -n

1) казу́ля (самка)

2) прастыту́тка, шлёндра

3) pl разм. капры́зы, вы́думкі, шту́чкі;

◊

~n máchen [báuen] разм. дурэ́ць, сваво́ліць; выкру́чвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

monkey

[ˈmʌŋki]

1.

n.

1) ма́лпа f.; ма́лпачка f.

2) ма́лпа (пра дурасьлі́вага чалаве́ка), ма́лпачка (пра дзіця́ — дуро́ніка, гарэ́зу)

2.

v.i., informal

забаўля́цца, дурэ́ць; круці́ць што-н. у рука́х

Don’t monkey with the TV set — Не гуля́й з тэлеві́зарам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

усхадзі́цца

1. (пра буру, мора і г. д.) (lánge, stark) bráusen vi [tóben vi]; áufkommen* vi (s) (пра вецер);

усхадзі́лася бу́ра ein Sturm erhób sich;

2. (страціць кантроль над сабою) áußer Rand und Band geráten*; bis zum Äußersten géhen*;

3. (дурэць, сваволіць) sehr áusgelassen [úngezogen, mútwillig] sein;

дзе́ці ўсхадзі́ліся die Kínder sind sehr áusgelassen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)