Verbum

verwéisen* II vt

1) (an A) адсыла́ць (каго-н. да каго-н.)

2) (auf A) адасла́ць (каго-н. да чаго-н.)

3) (G) высыла́ць, выганя́ць (з краіны)

4) спарт. выдаля́ць (з поля)

wégkriegen vt

1) выдаля́ць, выво́дзіць (плямы)

2) адця́гваць ува́гу, адрыва́ць;

man kann ihn vom Buch nicht ~ яго́ не́льга адарва́ць ад кні́гі

3) разм. атрыма́ць;

er hat was wéggekriegt ён атрыма́ў наганя́й

4) разм. разве́даць