pile
I [paɪl]
1.
n.
1) сьці́рта f.; шта́бель -я m.; стос, стус -а m. (папе́ры, кні́гаў); шу́рка (дро́ваў)
pile of wood — шу́рка дро́ваў
2) ку́ча f.
pile of dirt — ку́ча зямлі́
3) informal мно́ства n., про́цьма f.
a pile of work (dishes) — мно́ства пра́цы (по́суду).
4) Electr. батарэ́я f.
2.
v.
склада́ць у сьці́рты, шу́ркі; ськіда́ць на ку́чу
to pile up — намята́ць, нано́сіць го́рбы (сьне́гу, пяску́)
II [paɪl]
n.
1) во́рс -у m. (на аксамі́це, ваўня́най ткані́не)
2) то́нкі, мя́ккі во́лас або́ пух
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Haar n -(e)s, -e во́лас, валасі́на; зборн. валасы́; по́ўсць; ворс;
das ~ wáchsen* lássen* адпуска́ць валасы́;
die ~e wáschen* [trócknen, färben] мыць [сушы́ць, фарбава́ць] валасы́;
die ~e máchen прычэ́свацца;
◊
sich in die ~e geráten* (па)свары́цца;
sie gléichen* sich aufs ~ яны́ падо́бны адзі́н да друго́га як дзве кро́плі вады́;
um ein ~ на валасо́к, ледзь;
um kein ~, nicht um ein ~ ні на валасо́к, ні на ёту;
sich wégen etw. (G) kéine gráuen ~e wáchsen* lássen* не хвалява́цца нако́нт чаго́-н., не браць чаго́-н. да галавы́;
kein gútes ~ an j-m lássen* разбіра́ць каго́-н. па ко́стачках;
~e auf den Zähnen háben ≅ быць зуба́стым;
er hat ihm kein ~ gekrümmt ён і па́льцам яго́ не крану́ў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)