wälzen

1. vt

1) перако́чваць; каці́ць;

Problme ~ жарт. варо́чаць [раша́ць] сусве́тныя прабле́мы;

Bücher ~ жарт. прачы́тваць мо́ра кніг

2) (in D) ука́чваць (у што-н.); кул. панірава́ць

3) (auf A) звалі́ць (на каго-н., што-н., тс. перан.)

2. ~, sich валя́цца, кача́цца; варо́чацца;

sich vor Lchen ~ па́даць [ку́рчыцца] ад сме́ху

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Staub m -(e)s, рэдка pl -e і Stäube

1) пыл

2) прах;

zu ~ wrden паме́рці; пайсці́ [рассы́пацца] пра́хам;

j-n in den ~ trten* змяша́ць каго́-н. з гра́ззю;

j-n, etw. in den ~ zehen* знясла́віць каго́-н., што-н.;

vor j-m im ~ legen* валя́цца ў каго́-н. у нага́х;

sich aus dem ~e mchen разм. непрыкме́тна ўцячы, даць лататы́я́гу];

j-m ~ in die ugen struen [blsen*] пуска́ць каму́-н. пыл у во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)