ámtlich
1. a службо́вы; афіцы́йны
2. adv афіцыя́льна, афіцы́йна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Genéhmigung f -, -en зго́да, дазво́л; адабрэ́нне;
behördliche ~ афіцы́йны дазво́л [дазво́л ад улад]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
formal
[ˈfɔrməl]
1.
adj.
1) фарма́льны; афіцы́йны (візы́т); урачы́сты; сухі́ (пакло́н, тон)
2) рэгуля́рны, сымэтры́чны
2.
n. informal
1) афіцы́йны ве́чар, які́ вымага́е вечаро́вага ўбо́ру
2) жано́чы вечаро́вы ўбо́р
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
authorization
[,ɔӨərəˈzeɪʃən]
n.
1) упаўнава́жаньне n., афіцы́йны дазво́л, пра́ва n
2) зацьве́рджаньне n.; са́нкцыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
procedure
[prəˈsi:dʒər]
n.
афіцы́йны пара́дак дзе́яньняў, мэ́тад правядзе́ньня чаго́-н., працэду́ра f.
parliamentary procedure — парлямэнта́рная працэду́ра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
diploma
[dɪˈploʊmə]
n., pl. -mas, -mata [-mətə]
1) дыплём -у m., пасьве́дчаньне n.
2) афіцы́йны дакумэ́нт, гра́мата f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
official
[əˈfɪʃəl]
1.
n.
службо́вая асо́ба, службо́вец -ўца m.
bank officials — ба́нкавыя службо́ўцы
2.
adj.
1) службо́вы
an official uniform — службо́вая ўніфо́рма
official duties — службо́выя абавя́зкі
2) афіцы́йны; ура́давы
official representative — афіцы́йны прадстаўні́к
official communication — афіцы́йнае паведамле́ньне
official data — афіцы́йныя да́дзеныя
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gazette
[gəˈzet]
1.
n.
1) газэ́та
2) esp. Brit., Can. афіцы́йны ўра́давы бюлетэ́нь
2.
v.t. esp. Brit.
публікава́ць у дзяржа́ўным бюлетэ́ні
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
запыта́нне н.
1. (пытанне) Fráge f -, -n;
2. (афіцыйны дакумент) Ánfrage f -, -n (да каго-н. an A); Ántrag m -(e)s, -träge; Interpellatión f -, -en (у парламенце)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
functionary
[ˈfʌŋkʃəneri]
1.
n., pl. -aries
урадо́вец -ўца m.; функцыянэ́р -а, службо́вец -ўца, чыно́ўнік -а m., чыно́ўніца f.
party functionary — парты́йны функцыянэ́р
2.
adj.
афіцы́йны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)