Verbum

убо́к прысл. beiséite, zur Séite;

адве́сці каго-н. убо́к (для размовы) j-n beiséite néhmen*;

адкла́сці што-н. убо́к etw. (A) beiséite légen;

кі́нуцца ўбо́к sich zur Séite wérfen*;

звярну́ць убо́к (séitlich) ábbiegen* vi (s)

разве́сці

1. (адвесці куды-н.) hínführen vt; fórtbringen* vt;

2. (разняць, аддзяліць адно ад другога) trénnen vt, aus¦einánder bríngen*;

3. (адвесці ў розныя бакі) aus¦einánder néhmen*; aus¦einánder bríngen* vt; dréhen vt, áufziehen* vt (мост);

4. юрыд. (мужа і жонку) schéiden* vt; éine Éhe áuflösen;

5. (жывёл, птушак) züchten vt; ánbauen vt, ánpflanzen vt (расліны);

6. (разбавіць) verdünnen vt; áuflösen vt; zergéhen lássen* (растварыць);

разве́сці фа́рбу Fárbe ánrühren;

разве́сці рука́мі die Árme áusbreiten;

разве́сці аго́нь Féuer ánmachen

суддзя́ м.

1. юрыд. Ríchter m -s, -;

траце́йскі суддзя́ Schíedsrichter m;

наро́дны суддзя́ Vólksrichter m;

адве́сці [адхілі́ць] суддзю́ éinen Ríchter áblehnen;

2. спарт. Schíedsrichter m -s, -;

суддзя́ спабо́рніцтваў Kámpfrichter m;

суддзя́ на лі́ніі Líni¦enrichter m;

суддзя́ на ры́нгу (бокс) Ríngrichter m;

суддзя́-секундаметры́ст Zéitnehmer m -s, -;

◊

я табе́ не суддзя́ разм. ich will mich nicht zu déinem Ríchter áufwerfen

праве́сці

1. (адвесці) führen vt;

2. (здзейсніць) dúrchführen vt, áusführen vt, verwírklichen vt; dúrchsetzen vt, dúrchbringen* vt; ábhalten* vt (заняткі і г. д.);

праве́сці ў жыццё ins Lében [in die Wírklichkeit] úmsetzen; verwírklichen vt, realisíeren vt; verkörpern vt (увасобіць);

3.

праве́сці лі́нію éine Líni¦e [éinen Strich] zíehen*;

праве́сці мяжу́ éine Grénze zíehen*;

4. (па чым-н.) stréichen* vi, fáhren* vi (s) (über A);

5. (пабудаваць) ánlegen vt; báuen vt;

праве́сці вадаправо́д éine Wásserleitung légen;

6. (час і г. д.) verbríngen* vt, zúbringen* vt; vertréiben* vt

зане́сці

1. (даставіць) bríngen* vt, hínbringen* vt;

2. (хваробу і г. д.) éinschleppen vt, verschléppen vt;

3. (запісаць) éintragen* vt, éinschreiben* vt; бухг. (ver)búchen vt;

зане́сці ў спіс in die Líste éintragen* [éinschreiben*];

зане́сці ў пратако́л zu Protokóll néhmen*;

4. безас. (засыпаць) verwéhen vt, zúwehen vt;

даро́гу зане́сла сне́гам der Weg ist verwéht;

5. (падняць, адвесці ў бок – руку, зброю і г. д.) (hóch)hében* vt;

зане́сці нагу́ за паро́г den Fuß über die Schwélle sétzen;

6. безас.:

машы́ну зане́сла der Wágen geríet ins Schléudern [ins Rútschen];

◊

што цябе́ сюды́ зане́сла? was hat dich híerher verschlágen?;

які́м ве́трам цябе́ зане́сла? wélcher Wind hat dich denn hérgeweht?

зве́сці

1. (зверху ўніз) herábführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinábführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (адвесці на другое месца) ábführen vt; wégführen vt;

3. (дапамагчы сустрэцца) zusámmenführen vt;

4. (сабраць у адно месца) zusámmenführen vt, zusámmenbringen* vt;

5. (скласці ў адзінае цэлае) veréinigen vt; zusámmenfassen vt;

6. (знішчыць) áusmerzen vt; áusrotten vt; vertílgen vt;

7. (абмежаваць, скараціць) reduzíeren vt, beschränken vt; zurückführen vt (да чаго-н. auf A);

8. (збіць з правільнага жыццёвага шляху) verléiten vt, verführen vt, vom ríchtigen Weg ábbringen*;

зве́сці бро́вы die Bráuen zusámmenziehen*;

◊

зве́сці канцы́ з канца́мі разм. (finanziéll) (mit Müh und Not) über die Rúnden kómmen*;

зве́сці раху́нкі з кім-н. mit j-m ábrechnen;

зве́сці ў магі́лу [труну́, на той свет, у зямлю́] ins Grab [unter die Érde] bríngen*;

зве́сці на нішто́ [да нуля́] zuníchte máchen

вы́весці

1. heráusführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináusführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); wégführen vt (адвесці);

вы́весці во́йскі die Trúppen ábziehen* [zurückziehen*];

вы́весці карабе́ль на арбі́ту das Ráumschiff auf die Bahn bríngen*;

вы́весці з прэзі́дыума aus dem Präsídium áusschließen*;

2. (плямы) entférnen vt, heráusmachen vt;

3. (выкараніць) beséitigen vt; áusmerzen vt; áusrotten vt; vertílgen vt;

4. (зрабіць вывад) éinen Schluss zíehen*, fólgern vt, vi schlússfolgern неаддз. vt, vi; schlíeßen* vt, vi (заключыць); матэм. ábleiten vt, hérleiten vt;

вы́весці агу́льную адзна́ку éine Gesámtnote ermítteln;

5. (вырасціць) züchten vt;

вы́весці кураня́т Küken áusbrüten;

6. (пабудаваць) báuen vt; erríchten vt;

вы́весці ко́мін éinen Schórnstein báuen;

7. разм. (старанна напісаць, намаляваць) zéichnen vt, málen vt;

вы́весці каго-н з цярпе́ння j-n aus der Fássung bríngen*;

вы́весці каго-н з цяжко́га стано́вішча j-m aus der Pátsche hélfen*;

вы́весці са стро́ю вайск. kámpfunfähig máchen; тэх. (механізм машыны) áußer Betríeb sétzen;

◊

вы́весці на чы́стую ваду́ entlárven vt, blóßstellen аддз. vt

душа́ ж.

1. Séele f -, -n;

добрая душа́ éine gúte Séele;

высакаро́дная душа́ ein édler Charákter [kɑ-];

2. гіст. (прыгонны селянін) Léibeigene (sub) m -n, -n;

на душу́ насе́льніцтва pro Kopf der Bevölkerung;

вытво́рчасць на душу́ насе́льніцтва эк. Pro-Kopf-Produktión f -;

◊

душа́-чалаве́к éine Séele von éinem Ménschen, ein séelen(s)guter Ménsch;

у яго́ душа́ наро́схрыст [шчы́рая душа́] er ist ein óffenherziger Mensch; er hat [trägt] das Herz auf der Zúnge;

душа́ ў пя́тках апыну́лася es wurde mir Angst und Bánge; der Schrécken ist mir in die Knóchen gefáhren; das Herz ist mir in die Hóse(n) gefállen (разм.);

у мяне́ душа́ не ляжы́ць да яго́ er ist mir nicht sympáthisch; ich habe nichts für ihn übrig;

у мяне́ да гэ́тага душа́ не ляжы́ць das liegt mir nicht;

жыць душа́ ў душу́ ein Herz und éine Séele sein;

адве́сці душу́ sich (D) das Herz erléichtern;

душа́ апа́ла das Herz fiel ihm in die Hóse(n);

ко́лькі душа́ жада́е nach Hérzenslust;

вы́ліць каму-н душу́ j-m sein Herz áusschütten;

ра́давацца ўсёй душо́й sich hérzlich fréuen;

душо́й і це́лам mit Leib und Séele;

крыві́ць душо́й sich verstéllen; héucheln vi, lügen* vi, gégen sein Gewíssen hándeln;

зале́зці ў душу́ каму-н. j-m zu náhe tréten*; j-m índiskrete Frágen stéllen; j-m auf die Pélle rücken (разм.);

у глыбіні́ душы́ im Grúnde des Hérzens;

да глыбіні́ душы́ bis ins ínnerste;

лёгка [ця́жка] на душы́ leicht (schwer) zu Múte;

як Бог на душу́ пало́жыць wie es éinem geráde éinfällt;

стая́ць над душо́й у каго-н. j-m kéine Rúhe lássen*; j-n (A) mit Bítten [Fórderungen] bestürmen;

гэ́та мне па душы́ das ist (ganz) nach méinem Hérzen [Geschmáck];

спява́ць [ігра́ць] з душо́й mit Gefühl síngen* [spíelen]