Verbum

прасцяко́м прысл. разм.

1. geradeáus;

2. перан. geradeheráus, frei, óffen heráus; frisch [frei] von der Léber (weg); óhne Hínterhalt, óhne Wínkelzüge;

ісці́ прасцяко́м durch dick und dünn géhen*

пука́ты

1. gewölbt; báuchig (пра пасудзіны); erháben (пра рэльеф);

2. (пра вочы) Glotz-;

3. фіз. konvex [-´vɛks];

пука́тая лі́нза Konvéxlinse f -, -n;

4. перан. (выразны) klar, scharf, áugenfällig

пульс м. мед., тс. перан. Puls m -es, -e;

слабы́ пульс schwácher Puls;

няро́ўны пульс úngleicher [únregelmäßiger] Puls;

ма́цаць пульс den Puls fühlen;

лічы́ць пульс den Puls zählen

разгарэ́цца

1. entbrénnen* vi (s), entflámmen vi (s); áuflodern vi (s);

2. перан. erglühen vi (s), áufflackern vi (s); entbrénnen* vi (s) (бітва, спрэчка і г. д.)

падпа́льшчык м.

1. (той, хто наўмысна ўчыніў пажар) Brándstifter m -s, -;

2. перан. (той, хто падбухторвае да чаго-н.) Ánstifter m -s, -;

падпа́льшчык вайны́ Kríegsbrandstifter m -s, -

пасярэ́дніцтва н., пасрэ́дніцтва н. эк., паліт., тс. перан.

1. Vermíttlung f -, Vermíttlungsschaft f -;

пры пасярэ́дніцтве каго-н. durch Vermíttlung von (D);

2. (спрыянне да прымірэння) Schlíchtung f -

пахава́ць​^II

1. begráben* vt, beérdigen vt, bestátten vt; béisetzen vt (звычайна ў фамільным склепе);

2. перан. vergéssen* vt, éinsargen vt;

пахава́ць свае́ ма́ры séine Träume áufgeben*

перагна́ць

1. (абагнаць) überhólen vt; перан. тс. j-m voráus sein;

2. (у другое месца) an éinen ánderen Ort tréiben*; flíegen* vt (самалёты);

3. хім. destillíeren vt

раско́лваць

1. zerspálten vt; hácken vt (дровы); knácken vt (арэх);

2. перан. spálten vt, éinen Bruch herbéiführen; entzwéien vt (на дзве часткі);

раско́лваць адзі́нства die Éinheit spréngen

расцвісці́, расцвіта́ць

1. (пра кветкі) áufblühen vi (s), erblühen vi (s);

2. перан. (дасягнуць росквіту) gedéihen vi (s), áufblühen* vi (s), blühen vi (h), éinen Áufschwung erlében