Verbum

раздушы́ць

1. zerdrücken vt, zerquétschen vt, zermáhlen vt; überfáhren* vt (пераехаць);

раздушы́ць наго́ю zertréten* vt;

2. (задушыць) erdrücken vt;

3. перан. разм. (нанесці паражэнне) zerschméttern vt

раса́​^III ж. метэар., тс. перан. Tau m -es;

мо́кры ад расы táufeucht;

◊

паку́ль со́нца ўзы́дзе, рас во́чы вы́есць ≅ indéssen das Gras wächst, verhúngert der Gaul

свяці́ла н.

1. астр. (нябеснае) Hímmelskörper m -s, -; Hímmelslicht n -(e)s (пра сонца);

дзённае свяці́ла паэт. die Sónne;

2. перан. Prominénte (sub) m -n, -n

ссо́хнуць

1. гл. ccoxнyцца;

2. (засохнуць) trócken wérden, vertrócknen vi (s); éintrocknen vi (s), verdórren vi (s);

3. перан. (dahín)síechen vi (s), verkümmern vi (s)

уваскрэ́сіць рэл., тс. перан. wíeder belében, wíeder erwécken; wíeder áuferstehen lássen*;

уваскрэ́сіць надзе́ю die Hóffnung wíeder erwécken [wíeder belében];

уваскрэ́сіць у па́мяці in Erínnerung rúfen*, ins Gedächtnis zurückrufen*

цёпла

1. warm; перан. тс. hérzlich;

яго́ сустрака́лі цёпла er wurde warm [hérzlich] empfángen;

2. у знач. вык безас. сёння цёпла (пра надвор’е) es ist warm héute

цурба́к м., цурба́н м. разм.

1. Klotz m -es, Klötze; Hólzblock m -(e)s, -blöcke;

2. перан. груб. Dúmmkopf m -(e)s, -köpfe, Tölpel m -s, -

цырымо́нія ж.

1. Zeremoníe f -, -í¦en, Zeremoni¦éll n -s, -e;

2. мн.:

цырымо́ніі перан. (паводзіны чалавека) Ziereréi f -, -en, Förmlichkeit f -, -en;

без цырымо́ній óhne Úmstände

экста́з м. псіхал., тс. перан. Ekstáse f -, -n; Verzückung f -, -en, höchste Begéisterung;

прыве́сці ў экста́з in Ekstáse versétzen;

прыйсці́ ў стан экста́зу in Ekstáse [Verzückung] geráten*

глухі́

1. taub, gehörlos;

зусі́м глухі́ stócktaub, völlig taub;

быць глухі́м да чаго-н. перан. gégen etw. (A) taub sein, sich éiner Sáche verschlíeßen*;

не заста́цца глухі́м перан. j-m sein Ohr nicht verschlíeßen*; ein genéigtes Ohr schénken;

2. (пра гук) dumpf, klánglos, gedämpft; tónlos, stímmlos;

глухі́ зы́чны лінгв. stímmloser Konsonánt;

3. (густы, непраходны) dicht;

глухі́ лес díchter Wald;

4. (які знаходзіцца ў глушы) ábgelegen; öde;

глухая вёска entlégenes Dorf;

глуха́я мясцо́васць ábgelegene Gégend;

5. перан. (глыбокі, позні) rúhig, still;

глуха́я ноч éine stílle [stóck finstere] Nacht;

6. (суцэльны, без адтулін) blind, falsch;

глуха́я сцяна́ blínde Máuer