Verbum

асе́чка

1. (пры спуску курка) Verságer m -s, -;

даць асе́чку verságen vi;

2. перан. (промах) Verságer m, Réinfall m -(e)s; Féhlschlag m -(e)s, -schläge

вага́нне н.

1. фіз. Schwíngung f -, -en;

2. перан. (нерашучасць) Únentschlossenheit f -, Únentschiedenheit f -, Únschlüssigkeit f -; Wánkelmut m -(e)s;

3. (няўстойлівасць, непастаянства) Schwánkung f -, -en

абру́шыцца разм.

1. (рынуцца куды-н., на каго-н.) sich stürzen, stürzen vi (s);

2. перан. (напасці на каго-н.) über j-m hérfallen* vi (s)

абскака́ць

1. (вакол каго-н., чаго-н.) um j-m, um etw. (A) galoppíeren vi; umréiten* vt;

2. перан. (апярэдзіць у чым-н.) j-m überhólen

адве́сці

1. (даставіць каго-н куды-н.) bríngen* vt;

2. перан. (адхіліць) áblehnen vt, zurückweisen* vt;

3. (выдзеліць для якой-н мэты) zúweisen* vt, ánweisen* vt

дысгармані́раваць муз. disharmoníeren vi, nicht zusámmenstimmen vi; перан. in éinem Míssverhältnis stéhen* (з кім-н., чым-н. zu D), disharmoníeren vi (з чым-н. mit D)

дэ́спат м.

1. Despót m -en, -en; Gewáltherrscher m -s, -;

сярэдневяко́вы дэ́спат ein míttelalterlicher Despót;

жо́рсткі дэ́спат ein gráusamer Despót;

2. перан. hérrschsüchtiger [despótischer] Mensch, tyránnischer Mensch

заграба́ць zusámmenraffen vt, zusámmenscharren vt; перан. éinheimsen vt; éinstecken vt, éinstreichen* vt; schéffeln vt (у вялікай колькасці);

ён заграба́е шмат гро́шай er héimst viel Geld ein

загру́знуць

1. stécken bléiben*, éinsinken* vi (s);

загру́знуць у бру́дзе im Schmutz [Dreck (разм.)] stécken bléiben*;

2. перан. (апынуцца ў цяжкім становішчы) hängen bléiben*, sich verstrícken

глухі́

1. taub, gehörlos;

зусі́м глухі́ stócktaub, völlig taub;

быць глухі́м да чаго-н. перан. gégen etw. (A) taub sein, sich éiner Sáche verschlíeßen*;

не заста́цца глухі́м перан. j-m sein Ohr nicht verschlíeßen*; ein genéigtes Ohr schénken;

2. (пра гук) dumpf, klánglos, gedämpft; tónlos, stímmlos;

глухі́ зы́чны лінгв. stímmloser Konsonánt;

3. (густы, непраходны) dicht;

глухі́ лес díchter Wald;

4. (які знаходзіцца ў глушы) ábgelegen; öde;

глухая вёска entlégenes Dorf;

глуха́я мясцо́васць ábgelegene Gégend;

5. перан. (глыбокі, позні) rúhig, still;

глуха́я ноч éine stílle [stóck finstere] Nacht;

6. (суцэльны, без адтулін) blind, falsch;

глуха́я сцяна́ blínde Máuer