Verbum

непако́іцца

1. (хвалявацца) besórgt sein (за каго-н., за што-н., аб чым-н. um A); sich beúnruhigen, sich (D)) Sórgen máchen (аб чым-н. wégen G); sich áufregen (хвалявацца) (аб чым-н. wegen G);

2. (турбавацца) sich stören lássen*

смяро́тна прысл.

1. tödlich;

смяро́тна пара́нены tödlich verwúndet;

смяро́тна хво́ры tódkrank, auf den Tod krank;

2. перан. tödlich, über die Máßen;

смяро́тна сумава́ць tödlich lángweilen, sich zum Sterben lángweilen;

смяро́тна ненаві́дзець каго-н. j-n tödlich [bis auf den Tod] hássen;

смяро́тна стамі́цца tódmüde sein

суправаджэ́нне н.

1. (дзеянне) Begléitungf -, -en;

у суправаджэ́нні каго-н. in j-s Begléitung;

2. (ахова, канвой) Geléit n -s, -e, Begléitung f -; ав. Begléitschutz m -es; марск. Geléit n;

3. муз. Begléitung f -;

у суправаджэ́нні рая́ля mit Klavierbegleitung [-´vi:r-]

узво́дзіць

1. вайск.:

узво́дзіць куро́к den Hahn spánnen;

2. (весці ўверх) hináufführen vt;

◊

узво́дзіць на каго-н. паклёп разм. j-m die Schuld in die Schúhe schíeben*, j-m etw. ándichten; j-n durch den Kakáo zíehen* (разм. абняславіць; пакепліваць)

хаму́т м.

1. Kúmmet n -(e)s, -e;

◊

надзе́ць хаму́т на каго-н. j-m ein Joch áuflegen, j-n ins Joch spánnen;

паве́сіць (сабе́) хаму́т на шы́ю sich (D) éine Last áufladen*;

2. тэх. Bügel m -s, -, Klámmer f -, -n;

вядо́масць ж. Bekánntheit f -, Ruf m -(e)s; Berühmtheit f - (славутасць); Ruhm m -es (слава);

набы́ць вядо́масць bekánnt [berühmt] wérden;

паста́віць каго-н. у вядо́масць пра што-н. j-n von etw. (D) in Kénntnis setzen, j-m etw. zur Kénntnis bríngen*

перажыва́ць

1. (зазнаць) erlében vt; dúrchmachen vt (што-н. цяжкае);

ён шмат чаго перажы́ў er hat víel(es) erlébt;

ён ця́жка перажы́ў гэ́та er hat es sich schwer zu Hérzen genómmen;

2. (каго-н., што-н.) überlében vt; überdáuern vt

прайма́ць

1. (пра холад і г. д.) durchdríngen* vt, durch Mark und Bein géhen*;

2. разм. éinen stárken Éindruck máchen (каго-н. auf A); erfássen vt, pácken vt;

яго́ нічым не про́ймеш er hat ein díckes Fell, er ist díckfellig

пазыча́ць, пазы́чыць (áus)leihen* vt; bórgen vt (разм.) (каму-н. D, у каго-н. bei, von D);

ён пазы́чыў мне 1000 е́ўра er lieh [bórgte] mir 1000 Éuro;

я пазы́чыў гэ́тыя гро́шы ў ся́бра ich habe díeses Geld bei éinem Freund gelíehen [gebórgt]

скава́ць

1. (злучыць коўкай) zusámmenschmieden vt, kétten vt, schmíeden vt (з чым-н. an A);

2. (надзець аковы) fésseln vt (каго-н. A); перан. bínden* vt, hémmen vt;

скава́ць праці́ўніка вайск. den Gégner bínden*;

3. перан. (замарозіць) mit Eis bedécken