Verbum

непако́іцца

1. (хвалявацца) besórgt sein (за каго-н., за што-н., аб чым-н. um A); sich beúnruhigen, sich (D)) Sórgen máchen (аб чым-н. wégen G); sich áufregen (хвалявацца) (аб чым-н. wegen G);

2. (турбавацца) sich stören lássen*

вядо́масць ж. Bekánntheit f -, Ruf m -(e)s; Berühmtheit f - (славутасць); Ruhm m -es (слава);

набы́ць вядо́масць bekánnt [berühmt] wérden;

паста́віць каго-н. у вядо́масць пра што-н. j-n von etw. (D) in Kénntnis setzen, j-m etw. zur Kénntnis bríngen*

пазыча́ць, пазы́чыць (áus)leihen* vt; bórgen vt (разм.) (каму-н. D, у каго-н. bei, von D);

ён пазы́чыў мне 1000 е́ўра er lieh [bórgte] mir 1000 Éuro;

я пазы́чыў гэ́тыя гро́шы ў ся́бра ich habe díeses Geld bei éinem Freund gelíehen [gebórgt]

даты́чыцца, даты́чыць (каго-н., чаго-н.) betréffen* vt; Bezúg háben (auf A); sich bezíehen* (auf A); ángehen* vt; sich hándeln (um A);

гэ́та цябе́ не даты́чыцца das geht dich nicht an;

што даты́чыцца мяне́ was mich betrífft; ich für méine Persón

дзе́ля прыназ. wégen (G); für (A); um (G)… wíllen;

дзе́ля каго-н. um j-s wíllen;

я зраблю́ гэ́та дзе́ля цябе́ ich tu das für dich;

дзе́ля кава́лка хле́ба wégen éines Stückes Brot;

дзе́ля таго́, каб… злучн. um… zu (+ inf)

абстрэ́л м. Beschíeßung f -, -en;

артылеры́йскі абстрэ́л Artilleríebeschuss m -es;

по́ле абстрэ́лу Schússfeld n -es, -er;

быць [знахо́дзіцца] пад абстрэ́лам beschóssen wérden; únter Féuer líegen*;

узя́ць каго-н. пад абстрэ́л вайск. j-m unter Féuer nehmen*; (перан.) j-m scharf kritisíeren

агля́дка ж. разм.

1.:

з агля́дкай на каго-н., што-н. mit éinem Séitenblick auf (A);

2. (асцярожнасць) Vórsicht f;

з агля́дкай mit Vórsicht, mit Úmsicht;

без агля́дкі únbedacht;

ён бег без агля́дкі er lief so schnell ihn die Béine trúgen

набіва́цца разм.

1. (сабрацца) sich ánsammeln;

у пако́й набі́лася шмат людзе́й das Zímmer war vóller Ménschen;

2. (навязвацца) sich áufdrängen;

◊

набіва́цца на знаёмства j-m séine Bekánntschaft áufdrängen;

набіва́цца да каго-н. у го́сці sich (selbst) bei j-m éinladen*

нагада́ць, нага́дваць

1. (напомніць) er¦ínnern vt (пра што-н. an A), ins Gedächtnis rúfen*; máhnen vt (перасцерагаць);

2. (падацца падобным да каго-н., да чаго-н.) an j-n, an etw. (A) er¦ínnern; j-n, etw. im Gedächtnis wáchrufen* аддз.

перажыва́ць

1. (зазнаць) erlében vt; dúrchmachen vt (што-н. цяжкае);

ён шмат чаго перажы́ў er hat víel(es) erlébt;

ён ця́жка перажы́ў гэ́та er hat es sich schwer zu Hérzen genómmen;

2. (каго-н., што-н.) überlében vt; überdáuern vt