Verbum

сце́рці

1. ábwischen vt;

сце́рці пыл з чаго-н. (den) Staub von etw. (D) (áb)wíschen, etw. ábstauben;

сце́рці з до́шкі die Táfel ábwischen;

2. (гумкай напісанае) áusradieren vt, wégradieren vt;

3. (расцерці) zerréiben* vt; réiben* vt;

сце́рці ў парашо́к zu Púlver zerréiben*, pulverisíeren [-və-] vt;

4. (нагу і г. д.) sich (D) wund réiben*;

5. löschen vt;

сце́рці магнітафо́нны за́піс éine Tónbandaufnahme [Áufnahme] löschen;

сце́рці з тва́ру зямлі́ vertílgen vt, áusrotten vt; vom Erdboden hinwégfegen

дзі́кі

1. (першабытная стадыя развіцця) primitív [-´ti:f] (пра людзей);

2. (не прыручаны, не культываваны) wild, wild lébend [wáchsend]; úngezähmt (звер); nicht gezüchtet (расліна); únberührt (прырода);

3. (неабжыты, занядбаны) verwíldert;

дзі́кая мясцо́васць Wíldnis f -, -se, wíldes Land;

4. перан. (неўтаймаваны, шалёны) wild, roh, úngezügelt;

дзі́кія но́равы róhe [wílde] Sítten pl;

5. перан. (сарамлівы) schüchtern, scheu, ménschenscheu;

◊

быць у дзі́кім захапле́нні héllauf begéistert sein (ад каго-н., чаго-н. von D);

дзі́кая ду́мка ein únsinniger [wáhnsinniger] Gedánke;

дзі́кі боль rásender Schmerz

усхо́д​^I м. (напрамак свету) Ósten m -s; Ost (паэт., марск., геагр. – ужыв. без артыкля; скар. O);

на ўсхо́дзе im Ósten;

на ўсхо́д nach Ósten; óstwärts;

на ўсхо́д ад чаго-н. östlich von etw. (D);

з усхо́ду von Ósten, aus dem Ósten;

2. (усходнія краіны) Ósten m -s; Ori¦ént m -(e)s;

Сярэ́дні Усхо́д der Míttlere Ósten;

падаро́жжа на Усхо́д Ori¦éntreise f -, -n;

жыха́р Усхо́ду Ori¦entále m -n, -n;

жыха́рка Усхо́ду Ori¦entálin f -, -nen

ухілі́цца, ухіля́цца

1. (у бок) ábweichen* vi (s), ábschwenken vi (s) (ад чаго-н. von D); áusweichen* vi (s) (D);

2. (ад тэмы і г. д.) ábschweifen vi (s) (von D);

ухілі́цца ад пыта́ння éiner Fráge áusweichen*;

ухілі́цца ад тэ́мы vom Théma ábkommen* vi (s);

не ўхілі́цца ад размо́вы bei der Sáche bléiben*;

3. (ад абавязкаў і г. д.) sich entzíehen* (D), umgéhen* vt; sich drücken (von D) (разм.); sich enthálten* (G) (устрымацца)

заліча́ць, залі́чваць, залічы́ць

1. (y склад чаго-н.) (in die Lísten) éintragen* vt; ánstellen vt, éinstellen vt, áufnehmen* vt (прыняць);

заліча́ць у штат fest ánstellen [éinstellen];

заліча́ць сакратаро́м als Sekretär éinstellen;

заліча́ць у запа́с вайск. in die Resérve [-və] áufnehmen*;

2. (занесці на рахунак) ánrechnen vt;

заліча́ць у кошт до́ўгу als Téilzahlung ánrechnen;

3. (палічыць засвоеным) als erfüllt betráchten, als bestánden ánrechnen;

гэ́та табе́ залі́чыцца das kommt auf dein Kónto, das wird déinem Kónto gútgeschrieben

абысці́

1. (вакол чаго-н.) um etw. (A) herúmgehen* vi (s); umgéhen* vt;

2. вайск. umgéhen* vt;

3. (наведаць розныя месцы) éinen Rúndgang [eine Rúnde] máchen; (der Réihe nach) besúchen [áufsuchen], nacheinánder áufsuchen [besúchen] vt;

4. (пазбегнуць) umgéhen* vt, verméiden* vt; áusweichen* vi (s) (што-н. D);

абысці́ ця́жкасці Schwíerigkeiten verméiden* [umgéhen*]; Schwíerigkeiten (D) aus dem Weg gehen*;

5. (ашукаць) hintergéhen* vt, hínters Licht führen;

6. (перамагчы, выперадзіць) überhólen vt; zuvórkommen* vi (s) (каго-н. D)

любі́ць

1. líeben vt, líeb háben;

◊

хто каго́ лю́біць, той таго́ чу́біць ́≅ die sich bei Táge zánken, lécken sich bei Nacht;

2. (мець схільнасць да каго-н., чаго-н.) gern háben, mögen* vt;

я не люблю́ яго́ ich mag ihn nicht;

я не люблю́ гэ́тай стра́вы ich mag díeses Éssen [Gerícht] nicht;

я люблю́ чыта́ць ich lése gern;

я люблю́ я́блыкі ich mag gern Äpfel;

я люблю́, калі … ich hábe es gern [ich mag es, es gefällt mir], wenn…

бок м.

1. Séite f -, -n;

адваро́тны бок медаля́ die Kéhrseite der Medaille [me´daljə];

пакла́сці што-н у бок etw. zur Séite légen;

па гэ́ты бок díesseits (чаго-н. G);

па той бок jénseits (чаго-н. G);

з боку каго-н. von Séiten (G), séitens (G);

2. (у судовым працэсе і г. д.) Partéi f -, -en; Séite f -, -n (у спрэчцы і г. д.); Verhándlungsseite f, Verhándlungspartner m -s, - (у перагаворах);

дагаво́рныя бакі́ Verhándlungspartner pl, die vertrágschließenden Séiten;

заціка́ўлены бок interessíerte Séite [Partéi]; Interessént m -en, -en;

браць чый-н.

бок für j-n Partéi ergréifen*, auf j-s Séite tréten*;

стаць на чый-н.

бок sich auf j-s Séite stéllen; für j-n Partéi néhmen* [ergréifen];

з боку на бок von éiner Séite auf die ándere;

бок у бок Séit(e) an Séit(e); Tür an Tür; dicht nebeneinánder;

пад бокам (паблізу) in állernächster Nähe;

ляжа́ць на баку́ auf der fáulen Haut líegen*