Verbum

zéitigen

1. vt

1) даць паспе́ць (чаму-н.); вы́трымаць (што-н.)

2) выяўля́ць, пака́зваць;

er hat gúte Kénntnisse gezéitigt ён паказа́ў до́брыя ве́ды

2. vi (h, s) паспява́ць

gében*

1. vt

1) дава́ць;

gern ~ быць шчо́дрым;

j-m das Recht ~ дава́ць каму́-н. пра́ва;

den Áusschlag ~ быць выраша́льным

2) дава́ць, падава́ць, праця́гваць;

den Arm ~ (па)да́ць руку́ (каб абаперціся);

die Hand ~ пада́ць руку́ (вітаючыся)

3) дава́ць, уруча́ць;

j-m den Ábschied ~ даць адста́ўку каму́-н.

4) дава́ць (даваць у карыстанне што-н.; даваць магчымасць рабіць што-н., карыстацца чым-н.);

éine Wóhnung ~ дава́ць кватэ́ру;

Ánlass ~ даць падста́ву [зачэ́пку]

5) дава́ць, арганізо́ўваць, нала́джваць, спраўля́ць;

ein Éssen ~ даць (зва́ны) абе́д;

ein Fest ~ нала́дзіць свя́та;

ein Stück ~ ста́віць п’е́су

6):

(kéine) Náchricht von sich (D) ~ (не) дава́ць аб сабе́ знаць;

von sich (D) ~ дава́ць гук; фіз. вылуча́ць, выдзяля́ць

7):

éine gúte Erzíehung ~ даць до́брае выхава́нне;

j-m das Geléit ~ право́дзіць, суправаджа́ць каго́-н.;

Réchenschaft ~ дава́ць [рабі́ць] справазда́чу;

Únterricht ~ дава́ць уро́кі;

séine Zúsage ~ даць зго́ду

8):

sich (D) Mühe ~ намага́цца

9):

j-m etw. zu verstéhen* ~ даць каму́-н. зразуме́ць што-н.;

zu dénken* ~ наве́сці на ро́здум;

etw. darán ~ ахвярава́ць чым-н.

2. vimp:

es gibt (A) ёсць, існуе́ (што-н.);

was gibt's? што зда́рылася? што тако́е?;

es gibt viel zu tun* рабо́ты мно́га;

es gibt Régen бу́дзе дождж

3. ~, sich

1) аддава́цца, упада́ць;

sich gefángen ~ здава́цца ў пало́н;

sich zu erkénnen* ~ назва́ць сваё імя́;

sich in etw. (A) ~ скары́цца, пакары́цца чаму́-н.

2) трыма́ць сябе́, паво́дзіць сябе́

3) прахо́дзіць, утрэ́сціся;

das gibt sich álles усё ўтрасе́цца

lángen

1. vi

1) (nach D) дастава́ць, даця́гвацца (да чаго-н.);

ich lángte nach dem Téller я працягну́ў руку́ па тале́рку

2) (bis an A, bis zu D) быць дастатко́вым, хапа́ць;

das Geld lángte nicht гро́шай не хапі́ла

2. vt дава́ць, праця́гваць;

j-m éine ~ даць апляву́ху каму́-н., даць по́ўху каму́-н.;

er lángte sich das Buch ён узяў сабе́ кні́гу

prägen vt

1) чака́ніць;

Gold zu Münzen ~ чака́ніць залаты́я мане́ты;

ein Wort ~ даць тра́пнае азначэ́нне сло́ва, сказа́ць тра́пнае сло́ва;

etw. ins Gedächtnis ~ мо́цна запо́мніць што-н.

2) штампава́ць; наклёпваць

betrügen* vt

1) падма́нваць, ашу́кваць;

sich ~ lássen* даць сябе́ падману́ць [ашука́ць]

2) (um A) пазба́віць ашука́нствам (каго-н. чаго-н.);

j-n um zehn Rúbel ~ аблічы́ць каго́-н. на дзе́сяць рублёў

Bock m -(e)s, Böcke

1) казёл; бара́н;

éinen ~ háben упа́рціцца

2) ко́злы

3) бык (моста);

◊

éinen ~ schíeßen* разм. даць ма́ху, зрабі́ць про́мах [памы́лку];

◊

den ~ zum Gärtner máchen пусці́ць казла́ ў агаро́д

verschréiben*

1. vt

1) прапі́сваць (лекі)

2) перадава́ць у вало́данне (маёмасць)

3) выпі́сваць (кнігу і г.д.)

2. ~, sich

1) памылі́цца пры пісьме́, дапусці́ць апі́ску

2) даць пісьмо́вае абавяза́цельства; прада́цца (каму-н.)