Bock m -(e)s, Böcke

1) казёл; бара́н;

éinen ~ háben упа́рціцца

2) ко́злы

3) бык (моста);

◊

éinen ~ schíeßen* разм. даць ма́ху, зрабі́ць про́мах [памы́лку];

◊

den ~ zum Gärtner máchen пусці́ць казла́ ў агаро́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)