скарыста́ць, скарысто́ўваць (áus)nútzen vt, ausnützen vt, (be)nützen vt; Nútzen zíehen* (з чаго-н. aus D), sich (D) etw. zunútze [zu Nútze] máchen (атрымаць выгаду); áuswerten vt, verwérten vt (рэалізаваць);
до́бра скарыста́ць свой час séine Zeit gut (áus)nútzen;
скарыста́ць усе сро́дкі alle Míttel ánwenden* [éinsetzen];
скарыста́ць вы́падак éine Gelégenheit (áus)nútzen [ergréifen*, nützen, wáhrnehmen* аддз.];
скарыста́ць до́свед Érfahrungen áuswerten;
скарыста́ць абсталява́нне Áusrüstung auslasten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
слуп м.
1. Säule f -, -n; Pfósten m -s, -; Pfahl m -(e)s, Pfähle; Stánge f -, -n; Pféiler m -s, - (у пабудове);
кіламетро́вы слуп Kilométerstein m -(e)s, -e;
тэлегра́фны слуп Telegráphenstange f -, -n, Telegráfenstange f;
паграні́чны [паме́жны] слуп Grénzpfahl m;
вадзяны́ слуп Wássersäule f;
перан. гане́бны слуп Schándpfahl m, Pránger m -s, -;
2. (маса чаго-н.) Säule f;
слуп ды́му Ráuchsäule f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
трэніро́ўка ж.
1. (дзеянне) Training [´trɛ:- i ´tre:-] n -s, Trainíeren n -s, Übung f -, -en;
аўтаге́нная трэніро́ўка autogénes Training;
дасягну́ць чаго-н. трэніро́ўкай étwas durch Training erréichen;
2. спарт. (заняткі) Training erlángen;
2. спарт. (заняткі) Training n -s, -s;
трэніро́ўка па пла́ванні Schwímmtraining n;
на трэніро́ўцы beim Training;
на трэніро́ўку zum Training;
3. (натрэніраванасць) Trainíertheit f -; (спартыўны стан) Konditión f -, Fítness f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
узбуджа́ць, узбудзі́ць
1. (выклікаць) errégen vt, ánregen vt, hervórrufen* vt, réizen vt;
узбуджа́ць падазрэ́нне Verdácht errégen [hervórrufen*];
2. (настройваць каго-н. супраць чаго-н.) áufreizen vt; áufstacheln vt; áufwiegeln vt (падбухторваць);
3. (прывесці ў стан нервовага пад’ёму) áufstacheln vt, áufpeitschen vt;
узбуджа́ць не́рвы die Nérven réizen;
узбуджа́ць хада́йніцтва ein Gesúch éinreichen;
узбуджа́ць зыск [іск, спра́ву] юрыд. éinen Prozéss ánstrengen, ein Verfáhren [éine Kláge] éinleiten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
усту́пка ж. разм.
1. Zúgeständnis n -ses, -se; Konzessión f -, -en, Kompromíss m, n -es, -e;
узае́мныя ўсту́пкі gegénseitiges Entgégenkommen;
ісці́ на ўсту́пкі Zúgeständnisse máchen; náchgeben* vi;
дабі́цца вялі́кіх усту́пак gróße Zúgeständnisse erzíelen [ábnötigen (у каго-н. D)];
2. (чаго-н.) Ábtretung f -, -en, Überlássung f -, -en; Vergünstigung f -, -en (ільгота);
3. камерц. (у цане) Préisermäßigung f -, -en, Rabátt m -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
хілі́ць
1. (нахіляць) néigen vt, (níeder)béugen vt;
2. марск., ав. krängen vt, kíelen vt, auf die Séite légen;
3. безас. (ахопліваць, адольваць):
мяне́ хі́ліць на сон ich bin schläfrig;
4. перан. (да чаго, куды-н.) zíelen vi (auf A);
было́ незразуме́ла, куды ён хі́ліць es war nicht klar, woráuf er ábzielt;
5. перан. (прывабліваць, прыцягваць) ánziehen* vt, Ánziehungskraft besítzen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Fárbe f -, -n
1) ко́лер
2) фа́рба
3) масць (у карт. гульні);
frísche ~n háben* мець до́бры ко́лер тва́ру;
~ bekénnen* адказа́ць той жа ма́сцю, хадзі́ць у масць; перан. раскрыва́ць свае́ ка́рты; адкры́та заяві́ць аб сваі́х адно́сінах да чаго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
áussprechen*
1. vt вымаўля́ць; выка́зваць;
éinen Wunsch ~ выка́зваць жада́нне
2. vi
1) пераста́ць гавары́ць, зако́нчыць прамо́ву
2) дагавары́ць да канца́;
lássen Sie ihn ~ да́йце яму́ дагавары́ць
3. ~, sich выка́звацца
1) (für A) у падтры́мку (чаго-н.)
2) праяўля́цца, выяўля́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Spánnung f -, -en
1) напру́жанне; напру́жаная ўва́га;
j-n, etw. mit [voll] ~ erwárten чака́ць каго́-н. [чаго́-н.] з нецярпе́ннем
2) фіз. напру́жанне (току)
3) наця́жка (каната)
4) пралёт (моста)
5) напру́жанасць, наця́гнутыя адно́сіны;
Mílderung der internationálen ~ паслабле́нне міжнаро́днай напру́жанасці
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
default
[dɪˈfɔlt]
1.
n.
1) недахо́п, недагля́д -у m., незьяўле́ньне ў час
lose by default — прайгра́ць з прычы́ны незьяўле́ньня
2) няспло́чваньне n.
a default on an installment payment — няспла́та ра́ты даўгу́ ў час
3) Law незьяўле́ньне ў суд
in default of — дзе́ля адсу́тнасьці каго́; дзе́ля няста́чы чаго́
2.
v.
1) не зьяві́цца куды́-не́будзь
2) не заплаціць даўгу́ ў час
3) Law
а) не зьяві́цца ў суд
б) прайгра́ць спра́ву дзе́ля незьяўле́ньня ў суд
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)