дыферэнцыя́л м.

1. матэм. Differentiál n -s, -e;

знак дыферэнцыя́ла Differentiálzeichen n -s, -;

2. эк.:

ба́зісны дыферэнцыя́л Básisunterschied m -(e)s, -e;

інфляцы́йны дыферэнцыя́л differentiélle Inflatiónsrate;

3. тэх. Differentiál n, Áusgleichsgetriebe n -s, -;

4. (рэгулятар) Scháltdifferenz f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

notch

[nɑ:tʃ]

1.

n.

1) знак -у m.; ме́тка, засе́чка, зару́бка f.; зару́біна f.

2) цясьні́на f. (паміж гара́мі), перава́л -у m.

3) ступе́нь f., узро́вень -ўню m.

2.

v.

засяка́ць (ме́ткі, зна́кі), рабіць зару́бкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

evidence

[ˈevɪdəns]

1.

n.

1) знак -у m.; до́вад -у m.

2) Law

а) до́каз -у m., сьве́дчаньне n.

б) сьве́дка -і m. & f.

2.

v.t.

1) я́сна пака́зваць, быць до́вадам, даво́дзіць

2) падтрыма́ць сьве́дчаньнем

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

signify

[ˈsɪgnɪfaɪ]

v., -fied, -fying

1) зна́чыць, азнача́ць

“Oh!” signifies surprise — “О!” азнача́е зьдзіўле́ньне

2) выка́зваць, дава́ць знак

He signified his consent with a nod — Ён вы́казаў сваю́ зго́ду кіўко́м галавы́

3) мець вагу́ або́ значэ́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Schein II m -s, -e

1) пасве́дчанне

2) грашо́вы знак, банкно́та, купю́ра

3) распі́ска;

ein ~ über den Empfáng (von D) распі́ска ў атрыма́нні (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúrufen* vt (j-m) крыча́ць (што-н. каму-н.)

2) акліка́ць, клі́каць, зваць;

j-m Béifall ~ крыча́ць каму́-н. у знак адабрэ́ння («брава» і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адмахну́цца

1. (адагнаць) verjágen vt (адмух);

2. разм. (адмо-віцца) sich drücken wóllen (ад чаго-н. vor D, von D); ábwehren vt;

адмахну́цца ад фа́ктаў sich über Tátsachen hinwégsetzen;

3. (рукой у знак нязгоды) ábwinken vi; éine ábweisende Hándbewegung máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

radical

[ˈrædɪkəl]

1.

adj.

1) карэ́нны, асно́ўны, гало́ўны; грунто́ўны, фундамэнта́льны

radical changes — карэ́нныя зьме́ны

2) радыка́льны

2.

n.

1) радыка́л -а m., прыхі́льнік скра́йніх по́глядаў

2) Math. знак ко́раня, ко́рань -я m.

3) Chem. радыка́л -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мі́нус м.

1. матэм. Mínus n -, -; Mínuszeichen n -s, - (знак);

мі́нус на мі́нус дае плюс Mínus mal Mínus ergíbt Plus;

2. (пры вылічэнні) mínus; wéniger;

сем мі́нус два síeben mínus zwei, síeben wéniger zwei;

3. перан. разм. (недахоп) Mángel m -s, Mängel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Nádel f -, -n

1) іго́лка;

die ~ éinfädeln уця́гваць ні́тку ў іго́лку;

wie auf ~n sítzen* сядзе́ць як на іго́лках

2) шпі́лька

3) бат. шыпу́лька

4) знак, значо́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)