Verbum

butter

[ˈbʌtər]

1.

n.

1) ма́сла n.

2) густо́е паві́дла

apple butter — я́блычнае паві́дла

2.

v.t.

1) ма́заць ма́слам, ма́сьліць

2) informal мо́цна падлі́звацца

•

- butter up

moan

[moʊn]

1.

n.

1) стогн -у m.

2) нарака́ньне, кракта́ньне, крахта́ньне n.

2.

v.i.

1) стагна́ць

2) нарака́ць; кракта́ць

3) гарава́ць, мо́цна смуткава́ць, жальбава́ць, лямантава́ць

teeth

[ti:Ө]

n., pl. of tooth

зу́бы

armed to the teeth — мо́цна ўзбро́ены, узбро́ены да зубо́ў

•

- get one’s teeth into

- grit one’s teeth

- show one’s teeth

hefty

[ˈhefti]

1.

adj., informal

1) цяжкі́

2) вялі́кі й мо́цны; ве́льмі ду́жы, здараве́нны

3) зна́чны, вялі́кі

a hefty bill (profit) — вялі́кі раху́нак (прыбы́ткі)

2.

adv.

мо́цна

impact

1. [ˈɪmpækt]

n.

1) уда́р -у m., сутыкне́ньне n., калі́зія f.

2) уплы́ў -ву m.; узьдзе́яньне n.

2. [ɪmˈpækt]

v.

1) мо́цна ўціска́ць

2) удара́ць

3) сутыка́цца

hard

[ˈhɑ:rd]

1.

adj.

1) цьвярды́, цьвёрды, тугі́ (ву́зел)

2) цяжкі́

a hard language to learn — цяжка́я для вывучэ́ньня мо́ва

a hard man to get on — цяжкі́ ў зно́сінах чалаве́к

a hard illness — цяжка́я хваро́ба

a hard winter — цяжка́я, суро́вая зіма́

3) стро́гі, бязьлі́тасны; цьвярды́ (сэ́рца)

a hard master — стро́гі гаспада́р

4) непрые́мны, рэ́зкі

a hard face — непрые́мны твар

a hard laugh — рэ́зкі сьмех

5) стара́нны, шчы́ры (працаўні́к)

6) Phon. цьвёрды (зы́чны)

2.

adv.

1) цьвёрда, мо́цна

hard frozen — мо́цна заме́рзлы (рака́)

2) ця́жка

to breathe hard — ця́жка ды́хаць

3) насі́лу, зь ця́жкасьцю

4) мо́цна

to hit hard — мо́цна ўда́рыць

5) блі́зка

The house stands hard by the bridge — Дом стаі́ць блі́зка да мо́ста

•

- be hard put

- be hard up

- hard and fast

- hard of hearing

dread

[dred]

1.

v.t.

мо́цна бая́цца, не любі́ць

My cat dreads water — Мой кот баі́цца вады́

2.

n.

жах, страх -у m.; бо́язь f.

3.

adj.

стра́шны, страшэ́нны

drub

[drʌb]

v.t.

1) дуба́сіць, мо́цна біць, лупцава́ць

2) перамага́ць зь вялі́кай перава́гай

3) даўбі́ць, убіва́ць

to drub an idea into his head — убі́ць ідэ́ю яму́ ў галаву́

flay

[fleɪ]

v.t.

1) абдзіра́ць, кале́чыць ску́ру

with a back flayed — з абдзе́ртымі плячы́ма (ад пабо́яў)

2) суро́ва, мо́цна га́ніць; бязьлі́тасна, няшча́дна крытыкава́ць

3) абабіра́ць; гра́біць, зьдзіра́ць; ашу́кваць