áußer
1. prp (D) акрамя́, апрача́, звыш; выклю́чна; па́-за;
~ sich sein vor Fréude не по́мніць сябе́ ад ра́дасці;
~ Acht lássen* вы́пусціць з-пад ува́гі;
álle ~ dir усе́, акрамя́ цябе́;
~ Lándes sein быць за мяжо́й;
~ Betríeb sétzen выво́дзіць [выключа́ць] з эксплуата́цыі
2. cj:
~ dass, ~ wenn то́лькі, хі́ба што то́лькі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schénken I vt
1) (па)дары́ць; дарава́ць (жыццё, свабоду);
etw. geschénkt bekómmen* атрыма́ць што-н. у падару́нак;
das würde ich nicht geschénkt néhmen я гэ́тага і да́рма не вазьму́;
j-m Vertráuen ~ мець [адчува́ць] даве́р’е да каго́-н.;
j-m., etw. (D) Beáchtung ~ аддава́ць [удзяля́ць] ува́гу каму́-н., чаму́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schlecht
1. a дрэ́нны, ке́пскі, благі́;
er spricht ein ~es Deutsch ён дрэ́нна размаўля́е па-няме́цку;
◊
recht und ~ ≅ з грахо́м папала́м; на благі́ кане́ц
2. adv дрэ́нна, ке́пска, бла́га;
~ beráten дрэ́нна інфармава́ны, які́ ма́е дрэ́нных дара́дцаў;
~ géhen* дрэ́нна атры́млівацца, ісці́ наперакася́к;
~ geláunt у дрэ́нным настро́і [гумо́ры];
~ máchen ачарня́ць, зневажа́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Streich m -(e)s, -e
1) уда́р;
j-m éinen ~ versétzen нане́сці ўдар каму́-н.;
zu éinem ~ áusholen размахну́цца (для ўдару)
2) вы́хадка, штука́рствы, дураслі́васць;
j-m éinen ~ spíelen (па)жартава́ць з каго́-н.;
Sie máchen ja schöne ~e! няма́ чаго́ каза́ць, Вы до́бра сябе́ паво́дзіце!;
ein lóser ~ сваво́льства
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Tor I n -(e)s, -e
1) варо́ты, бра́ма
2) спарт. гол;
ein ~ schíeßen* [máchen, erzíelen] забі́ць гол;
mit 2:1 ~en síegen вы́йграць з лі́кам 2:1;
aufs ~ schíeßen* біць па варо́тах, забі́ць гол;
◊
er steht da wie die Kuh [ein Búlle] vorm néuen ~ ён утаро́піўся, як бара́н на но́выя варо́ты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verráten*
1. vt здра́джваць (каму-н., чаму-н.), выдава́ць (каго-н., што-н.);
séine Spráche verrät, dass er ein Áusländer ist па яго́ мо́ве чува́ць, што ён іншазе́мец;
das verrät séine Pläne гэ́та выкрыва́е яго́ пла́ны;
sich ~ und verkáuft fühlen адчува́ць сябе́ ахвя́рай падма́ну
2. ~, sich выдава́ць сябе́, выяўля́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wald m -(e)s, -wälder; лес;
ein tíefer ~ густы́ [дрыму́чы] лес;
ein líchter ~ рэ́дкі лес;
durch ~ und Feld schwéifen [stréifen] хадзі́ць па ляса́х і паля́х;
◊
den ~ vor (láuter) Bäumen nicht séhen* за дрэ́вамі не ба́чыць ле́су;
wie es in den ~ hinéinschallt, so schallt es wíeder hináus ≅ як гукне́ш, так і адгукне́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
nose
[noʊz]
1.
n.
1) нос -а m.; дзю́ба (у пту́шкі)
to blow one’s nose — смарка́цца, вы́смаркацца
2) нюх -у m.
a dog with a good nose — саба́ка з до́брым ню́хам
3) чуцьцё n., ке́млівасьць f.
4) нос (пярэ́дняя ча́стка карабля́, самалёта)
2.
v.
1)
а) выню́хваць, знахо́дзіць па па́ху
б) разьню́хваць, распазнава́ць ню́хам
to nose out — даве́двацца пра што-н. тайко́м
2) ню́хаць
3) асьцяро́жна прасо́ўвацца напе́рад (пра вадапла́ў); разраза́ць но́сам хва́лі
•
- count noses
- lead by the nose
- on the nose
- poke one’s nose into
- turn up one’s nose at
- under one’s nose
- follow one’s nose
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
rattle
[ˈrætəl]
1.
v.
1) бражджэ́ць; бразгаце́ць, бразгата́ць; груката́ць, тарахце́ць
The wind rattled the windows — Во́кны бражджа́ць ад ве́тру
The old car rattled down the street — Старо́е а́ўта пратарахце́ла па ву́ліцы
2) балбата́ць, ху́тка гавары́ць, бараба́ніць
The speaker rattled on about the state of the economy — Прамо́ўца бараба́ніў аб эканамі́чным ста́не
3) informal бянтэ́жыцца
She was so rattled that she forgot her speech — Яна́ так зьбянтэ́жылася, што забы́лася што гавары́ць
2.
n.
1) бра́згат, гру́кат -у m.; брынчэ́ньне, тарахце́ньне n.
2) балбатня́, траскатня́ f.
3) бразго́тка f. (дзіця́чая або́ музы́чны інструмэ́нт)
4) ко́лцы на хвасьце́ грыму́чае зьмяі́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
віна́ ж.
1. Schuld f -; Verschúlden n -s; Vergéhen n -s (правіннасць);
паста́віць каму-н. што-н. у віну́ j-m die Schuld аn etw. (D) geben* [zúschreiben*], j-m etw. zur Last légen;
звалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf éinen ánderen ábwälzen [schíeben*], j-m etw. in die Schúhe schíeben*;
загла́дзіць віну́ éine Schuld wíeder gútmachen;
адчува́ць сваю віну́ sich schúldig fühlen;
гэ́та не па маёй віне́ darán bin ich nicht schuld, das ist nicht méine Schuld;
2. (прычына) Úrsache f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)