ußer

1. prp (D) акрамя́, апрача́, звыш; выклю́чна; па́-за;

~ sich sein vor Frude не по́мніць сябе́ ад ра́дасці;

~ Acht lssen* вы́пусціць з-пад ува́гі;

lle ~ dir усе́, акрамя́ цябе́;

~ Lndes sein быць за мяжо́й;

~ Betreb stzen выво́дзіць [выключа́ць] з эксплуата́цыі

2. cj:

~ dass, ~ wenn то́лькі, хі́ба што то́лькі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schnken I vt

1) (па)дары́ць; дарава́ць (жыццё, свабоду);

etw. geschnkt bekmmen* атрыма́ць што-н. у падару́нак;

das würde ich nicht geschnkt nhmen я гэ́тага і да́рма не вазьму́;

j-m Vertruen ~ мець [адчува́ць] даве́р’е да каго́-н.;

j-m., etw. (D) Bechtung ~ аддава́ць [удзяля́ць] ува́гу каму́-н., чаму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlecht

1. a дрэ́нны, ке́пскі, благі́;

er spricht ein ~es Deutsch ён дрэ́нна размаўля́е па-няме́цку;

recht und ~ з грахо́м папала́м; на благі́ кане́ц

2. adv дрэ́нна, ке́пска, бла́га;

~ berten дрэ́нна інфармава́ны, які́ ма́е дрэ́нных дара́дцаў;

~ ghen* дрэ́нна атры́млівацца, ісці́ наперакася́к;

~ gelunt у дрэ́нным настро́і [гумо́ры];

~ mchen ачарня́ць, зневажа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Streich m -(e)s, -e

1) уда́р;

j-m inen ~ verstzen нане́сці ўдар каму́-н.;

zu inem ~ usholen размахну́цца (для ўдару)

2) вы́хадка, штука́рствы, дураслі́васць;

j-m inen ~ spelen (па)жартава́ць з каго́-н.;

Sie mchen ja schöne ~e! няма́ чаго́ каза́ць, Вы до́бра сябе́ паво́дзіце!;

ein lser ~ сваво́льства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tor I n -(e)s, -e

1) варо́ты, бра́ма

2) спарт. гол;

ein ~ scheßen* [mchen, erzelen] забі́ць гол;

mit 2:1 ~en segen вы́йграць з лі́кам 2:1;

aufs ~ scheßen* біць па варо́тах, забі́ць гол;

er steht da wie die Kuh [ein Blle] vorm nuen ~ ён утаро́піўся, як бара́н на но́выя варо́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verrten*

1. vt здра́джваць (каму-н., чаму-н.), выдава́ць (каго-н., што-н.);

sine Sprche verrät, dass er ein usländer ist па яго́ мо́ве чува́ць, што ён іншазе́мец;

das verrät sine Pläne гэ́та выкрыва́е яго́ пла́ны;

sich ~ und verkuft fühlen адчува́ць сябе́ ахвя́рай падма́ну

2. ~, sich выдава́ць сябе́, выяўля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wald m -(e)s, -wälder; лес;

ein tefer ~ густы́ [дрыму́чы] лес;

ein lchter ~ рэ́дкі лес;

durch ~ und Feld schwifen [strifen] хадзі́ць па ляса́х і паля́х;

den ~ vor (luter) Bäumen nicht shen* за дрэ́вамі не ба́чыць ле́су;

wie es in den ~ hininschallt, so schallt es weder hinus як гукне́ш, так і адгукне́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nose

[noʊz]

1.

n.

1) нос -а m.; дзю́ба (у пту́шкі)

to blow one’s nose — смарка́цца, вы́смаркацца

2) нюх -у m.

a dog with a good nose — саба́ка з до́брым ню́хам

3) чуцьцё n., ке́млівасьць f.

4) нос (пярэ́дняя ча́стка карабля́, самалёта)

2.

v.

1)

а) выню́хваць, знахо́дзіць па па́ху

б) разьню́хваць, распазнава́ць ню́хам

to nose out — даве́двацца пра што-н. тайко́м

2) ню́хаць

3) асьцяро́жна прасо́ўвацца напе́рад (пра вадапла́ў); разраза́ць но́сам хва́лі

- count noses

- lead by the nose

- on the nose

- poke one’s nose into

- turn up one’s nose at

- under one’s nose

- follow one’s nose

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rattle

[ˈrætəl]

1.

v.

1) бражджэ́ць; бразгаце́ць, бразгата́ць; груката́ць, тарахце́ць

The wind rattled the windows — Во́кны бражджа́ць ад ве́тру

The old car rattled down the street — Старо́е а́ўта пратарахце́ла па ву́ліцы

2) балбата́ць, ху́тка гавары́ць, бараба́ніць

The speaker rattled on about the state of the economy — Прамо́ўца бараба́ніў аб эканамі́чным ста́не

3) informal бянтэ́жыцца

She was so rattled that she forgot her speech — Яна́ так зьбянтэ́жылася, што забы́лася што гавары́ць

2.

n.

1) бра́згат, гру́кат -у m.; брынчэ́ньне, тарахце́ньне n.

2) балбатня́, траскатня́ f.

3) бразго́тка f. (дзіця́чая або́ музы́чны інструмэ́нт)

4) ко́лцы на хвасьце́ грыму́чае зьмяі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

віна́ ж.

1. Schuld f -; Verschlden n -s; Verghen n -s (правіннасць);

паста́віць каму-н. што-н. у віну́ j-m die Schuld аn etw. (D) geben* [zschreiben*], j-m etw. zur Last lgen;

звалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf inen nderen bwälzen [scheben*], j-m etw. in die Schhe scheben*;

загла́дзіць віну́ ine Schuld weder gtmachen;

адчува́ць сваю віну́ sich schldig fühlen;

гэ́та не па маёй віне́ darn bin ich nicht schuld, das ist nicht mine Schuld;

2. (прычына) rsache f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)