Verbum

stéhen*

1. vi (h, рэдка s)

1) стая́ць, знахо́дзіцца (вертыкальна);

auf dem Kópfe ~ стая́ць на галаве́;

Modéll ~ пазі́раваць (мастаку);

j-m im Wége ~ стая́ць каму́-н. папяро́к даро́гі

2) стая́ць, знахо́дзіцца (дзе-н.);

Tränen stánden ihr in den Áugen на яе́ вача́х вы́ступілі слёзы

3) стая́ць (быць у якім-н. стане);

Schlánge ~ стая́ць у чарзе́;

Réde und Ántwort ~ трыма́ць адка́з пе́рад кім-н.;

álles steht auf dem Spiel усё паста́ўлена на ка́рту;

mit j-m im Bríefwechsel ~ перапі́свацца з кім-н.;

im Begríff ~ etw. zu tun наме́рвацца што-н. зрабі́ць; быць у мі́ласці ў каго-н.;

ich stéhe Íhnen zu Díensten я да Ва́шых паслу́г;

er soll kómmen, wie er steht und geht няха́й ён прыхо́дзіць як ёсць;

wie steht es um… (A) у які́м ста́не знахо́дзяцца спра́вы (з кім-н., чым-н.)

4) стая́ць, ме́цца, прысу́тнічаць, быць у наяўнасці;

in der Zéitung steht у газе́це надрукава́на [напі́сана];

es steht geschríeben… напі́сана…

5) (für einander, zu D) стая́ць (адзін за аднаго, за каго-н., што-н.);

für j-n, für etw. ~ руча́цца за каго́-н., за што-н.

6) (zu D) адно́сіцца, ста́віцца (да каго-н., чаго-н.)

7) стая́ць, не ру́хацца; не дзе́йнічаць, не працава́ць

8) быць да тва́ру, падыхо́дзіць, пасава́ць

9) з мадальным адценнем: трэ́ба [мо́жна] чака́ць;

es steht zu wünschen (па)жада́на;

~ bléiben* спыня́цца; застава́цца;

~ lássen* пакі́нуць (на месцы);

álles ~ und líegen lássen* пакі́нуць усё (рэчы, маёмасць)

10)

séinen Mann ~ пастая́ць за сябе́;

das wird ihm téuer zu ~ kómmen гэ́та бу́дзе яму́ до́рага каштава́ць;

wie steht's, wie geht's? як ма́ецеся [ма́ешся]

2. ~, sich:

hier steht es sich bésser тут стая́ць ле́пей [зручне́й];

sich müde ~ стамі́цца ад до́ўгага стая́ння;

er steht sich gut ён ма́е до́бры заро́бак;

sich mit j-m gut [schlecht] ~ [не] ла́дзіць з кім-н.

légen

1. vt

1) кла́сці, палажы́ць;

von sich (D) etw. ~ зняць з сябе́ што-н. (частку вопраткі);

ein Schloss vor die Tür ~ паве́сіць замо́к на дзве́ры

2) укла́дваць (трубы); ста́віць (міны);

den Fúßboden ~ насціла́ць падло́гу

3) садзі́ць (бульбу і т.п.)

4):

Éier ~ не́сці [кла́сці] я́йкі;

j-m Kárten ~ варажы́ць каму́-н. на ка́ртах;

Wert [Gewícht] auf etw. (A) ~ надава́ць значэ́нне чаму́-н.;

den Grund zu etw. (D) ~ пакла́сці асно́ву чаму́-н.;

den Hund an die Kétte ~ пасадзі́ць [навяза́ць] саба́ку на ланцу́г;

ein Haus in Ásche ~ спалі́ць дом датла́ [дашчэ́нту];

in Trümmer ~ разруйнава́ць зруйнава́ць, разбуры́ць;

Híndernisse in den Weg ~ рабі́ць перашко́ды;

j-m etw. (A) zur Last ~ абвінава́чваць каго́-н. у чым-н.

2. ~, sich

1) кла́сціся, лажы́цца;

sich zu Bett ~ кла́сціся спаць;

sich vor Ánker ~ стаць на я́кар

2) сціха́ць;

der Sturm légte sich бу́ра сці́хла;

sich auf etw. (A) ~ энергі́чна бра́цца за што-н.;

sich aufs [auf das] Bítten ~ перайсці́ да про́сьбаў;

sich für j-n ins Zeug ~ заступі́цца за каго́-н.;

sich in die Rúder [ins Rúder] ~ нале́гчы на вёслы; заўзя́та ўзя́цца за спра́ву; разм. наці́снуць на што-н.

dick a

1) то́ўсты, по́ўны, тлу́сты, таўсма́ты;

drei Méter ~ таўшчынёй ў тры ме́тры

2) густы́ (пра вадкасць);

~е Milch сыраква́ша, кі́слае малако́;

◊

~e Luft! небяспе́ка!;

~e Fréunde неразлу́чныя [шчы́рыя] сябры́;

das ~e Énde kommt nach гэ́та яшчэ́ кве́тачкі, а я́гадкі бу́дуць;

mit j-m durch ~ und dünn géhen* ісці́ за кім-н. у аго́нь і ваду́

Zahn m -(e)s, -Zähne

1) зуб;

éinen ~ zíehen* вырыва́ць зуб;

die Zähne flétschen вы́скаліць [вы́шчарыць] зу́бы, ска́ліць зу́бы;

mit den Zähnen knírschen скрыгата́ць зуба́мі;

mit den Zähnen kláppern ля́скаць зуба́мі (ад холаду і г.д.);

etw. zwíschen den Zähnen múrmeln мармыта́ць што-н. скрозь зу́бы;

◊

j-n auf den Zähnen fühlen прашчу́пваць каго́-н.;

die Zähne in die Wand háuen ≅ пакла́сці зу́бы на палі́цу;

Háare auf den Zähnen háben быць зуба́стым;

éinen ~ auf [gégen] j-n háben мець зуб на каго́-н.;

sich (D) an etw. (D) Zähne áusbeißen* разм. палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.;

die Zähne hében* е́сці што-н. неахво́тна; ≅ круці́ць но́сам;

◊

Áuge um Áuge, ~ um ~ во́ка за во́ка, зуб за зуб

2) тэх. зубе́ц