material

[məˈtɪriəl]

1.

n.

1) матэрыя́л -у m.

building materials — будаўнічы матэрыя́л

2) матэ́рыя, ткані́на f., матэрыя́л

dress material — матэрыя́л на суке́нку

3) raw materials

а) сыраві́на f.

б) матэрыя́лы, на́кіды (для арты́кулу, кні́гі)

2.

adj.

1) матэрыя́льны, рэ́чыўны; фізы́чны, рэа́льны

2) матэрыялісты́чны

a material point of view — матэрыялісты́чны пункт гле́джаньня

3) істо́тны, ва́жны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pot

[pɑ:t]

n.

1) гаршчо́чак, пасу́дзіна

a cooking pot — гаршчо́к -ка́ m.

a flower pot — вазо́н -а m.

a tea pot — гарба́тнік, ча́йнік -а m., імбры́чак -ка m.

2) алькаго́льны напо́й

3) кош для ло́ўлі ры́бы, ра́каў

4) informal вялі́кая су́ма гро́шай

5) Sl. марыхуа́на f.

- go to pot

- keep the pot boiling

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

utmost

[ˈʌtmoʊst]

1.

adj.

1) найбо́льшы, кра́йні, ве́льмі

Sunshine is of utmost importance to health — Со́нечнае сьвятло́ ве́льмі ва́жнае для здаро́ўя

2) найбо́льш адда́лены або́ вы́сунуты, найдале́йшы

He walked to the utmost edge of the cliff — Ён падыйшо́ў да са́мага кра́ю стро́мы

2.

n.

усё магчы́мае

I shall do my utmost — Зраблю́ ўсё магчы́мае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

frame

[freɪm]

1.

n.

1) зруб -а m., сталёвы ка́ркас о́му, мо́сту); армату́ра f.; канстру́кцыя f.

2) це́ла n.; склад це́ла

3) шкіле́т -а m.

4) фо́рма f.; ра́ма f.; ра́мка f. (для зды́мка, абраза́)

5) парніко́вая ра́ма

6) кадр фі́льму

2.

v.t.

1) надава́ць фо́рму

2) выпрацо́ўваць (плян)

3) апраўля́ць, устаўля́ць у ра́мку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gad

I [gæd]

1.

v.i., gadded, gadding

бадзя́цца, швэ́ндацца, сно́ўдацца; вандрава́ць

2.

n.

1) бадзя́ньне, туля́ньне n.

2) бадзя́га, валацу́га, туля́га -і m. & f.

II [gæd]

1.

n.

1) ражо́н -на́ m.

2) зубі́ла n., клін -а m. (для адбіва́ньня вугля́, руды́, ска́лаў)

2.

v.t.

1) паро́ць; кало́ць; по́ркаць (чым-н. во́стрым)

2) адко́лваць; адшчапля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beisite adv убо́к; убаку́;

~ lgen [tun*] адкла́дваць (убо́к);

~ stllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];

etw. ~ lssen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;

etw. ~ lgen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);

j-n ~ schffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Streich m -(e)s, -e

1) уда́р;

j-m inen ~ verstzen нане́сці ўдар каму́-н.;

zu inem ~ usholen размахну́цца (для ўдару)

2) вы́хадка, штука́рствы, дураслі́васць;

j-m inen ~ spelen (па)жартава́ць з каго́-н.;

Sie mchen ja schöne ~e! няма́ чаго́ каза́ць, Вы до́бра сябе́ паво́дзіце!;

ein lser ~ сваво́льства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wschen*

1. vt мыць; абмыва́ць (тс. тэх.);

sich (D) die Hände ~ мыць (сабе́) ру́кі;

etw. ~ lssen* адда́ць што-н. для мыцця́;

j-m den Kopf ~ даць каму́-н. наганя́й

2. ~, sich мы́цца;

ich wsche mich kalt я мы́юся хало́днай вадо́й;

das hat sich gewschen разм. гэта до́бра [выда́тна] атрыма́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

arrange

[əˈreɪndʒ]

1.

v.t.

1) уклада́ць; расстаўля́ць, разьмяшча́ць; ула́джваць

to arrange books on a shelf — укла́сьці кні́гі на палі́цы

to arrange in alphabetical order — разьмясьці́ць у альфабэ́тным пара́дку

2) плянава́ць, рыхтава́ць

We arranged the meeting — Мы падрыхтава́лі пасе́джаньне

3) узгадня́ць

He arranged it with her — Ён узгадні́ў гэ́та зь ёю

4) Music. прыстасо́ўваць; пераклада́ць, аранжава́ць

This music for violin is also arranged for piano — Гэ́тыя но́ты для скры́пкі аранжава́ныя такса́ма для піяні́на

2.

v.i.

1) ула́джваць, ула́джвацца

Can you arrange to see him tomorrow? — Ці вы змо́жаце ўла́дзіць, каб паба́чыцца зь ім за́ўтра?

to arrange for a taxi — замо́віць таксі́

2) пагаджа́цца; умаўля́цца

We arranged to meet at six — Мы ўмо́віліся сустрэ́цца а шо́стай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

singular

[ˈsɪŋgjələr]

1.

adj.

1) надзвыча́йны, незвыча́йны, выклю́чны

a story of singular interest to boys — апавяда́ньне надзвыча́йнае ціка́васьці для хлапцо́ў

2) дзіўны́, своеасаблі́вы, спэцыфі́чны

a singular matter — своеасаблі́вая спра́ва

3) адзі́ны, адзі́нкавы

an event singular in history — падзе́я адзі́нкавая ў гісто́рыі

4) адзіно́чны (пра лік)

2.

n.

1) адзіно́чны лік

2) сло́ва ў адзіно́чным ліку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)