material
[məˈtɪriəl]
1.
n.
1) матэрыя́л -у m.
building materials — будаўнічы матэрыя́л
2) матэ́рыя, ткані́на f., матэрыя́л
dress material — матэрыя́л на суке́нку
3) raw materials —
а) сыраві́на f.
б) матэрыя́лы, на́кіды (для арты́кулу, кні́гі)
2.
adj.
1) матэрыя́льны, рэ́чыўны; фізы́чны, рэа́льны
2) матэрыялісты́чны
a material point of view — матэрыялісты́чны пункт гле́джаньня
3) істо́тны, ва́жны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pot
[pɑ:t]
n.
1) гаршчо́чак, пасу́дзіна
a cooking pot — гаршчо́к -ка́ m.
a flower pot — вазо́н -а m.
a tea pot — гарба́тнік, ча́йнік -а m., імбры́чак -ка m.
2) алькаго́льны напо́й
3) кош для ло́ўлі ры́бы, ра́каў
4) informal вялі́кая су́ма гро́шай
5) Sl. марыхуа́на f.
•
- go to pot
- keep the pot boiling
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
utmost
[ˈʌtmoʊst]
1.
adj.
1) найбо́льшы, кра́йні, ве́льмі
Sunshine is of utmost importance to health — Со́нечнае сьвятло́ ве́льмі ва́жнае для здаро́ўя
2) найбо́льш адда́лены або́ вы́сунуты, найдале́йшы
He walked to the utmost edge of the cliff — Ён падыйшо́ў да са́мага кра́ю стро́мы
2.
n.
усё магчы́мае
I shall do my utmost — Зраблю́ ўсё магчы́мае
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
frame
[freɪm]
1.
n.
1) зруб -а m., сталёвы ка́ркас (до́му, мо́сту); армату́ра f.; канстру́кцыя f.
2) це́ла n.; склад це́ла
3) шкіле́т -а m.
4) фо́рма f.; ра́ма f.; ра́мка f. (для зды́мка, абраза́)
5) парніко́вая ра́ма
6) кадр фі́льму
2.
v.t.
1) надава́ць фо́рму
2) выпрацо́ўваць (плян)
3) апраўля́ць, устаўля́ць у ра́мку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gad
I [gæd]
1.
v.i., gadded, gadding
бадзя́цца, швэ́ндацца, сно́ўдацца; вандрава́ць
2.
n.
1) бадзя́ньне, туля́ньне n.
2) бадзя́га, валацу́га, туля́га -і m. & f.
II [gæd]
1.
n.
1) ражо́н -на́ m.
2) зубі́ла n., клін -а m. (для адбіва́ньня вугля́, руды́, ска́лаў)
2.
v.t.
1) паро́ць; кало́ць; по́ркаць (чым-н. во́стрым)
2) адко́лваць; адшчапля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
beiséite adv убо́к; убаку́;
~ légen [tun*] адкла́дваць (убо́к);
~ stéllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];
etw. ~ lássen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;
etw. ~ légen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);
j-n ~ scháffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Streich m -(e)s, -e
1) уда́р;
j-m éinen ~ versétzen нане́сці ўдар каму́-н.;
zu éinem ~ áusholen размахну́цца (для ўдару)
2) вы́хадка, штука́рствы, дураслі́васць;
j-m éinen ~ spíelen (па)жартава́ць з каго́-н.;
Sie máchen ja schöne ~e! няма́ чаго́ каза́ць, Вы до́бра сябе́ паво́дзіце!;
ein lóser ~ сваво́льства
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wáschen*
1. vt мыць; абмыва́ць (тс. тэх.);
sich (D) die Hände ~ мыць (сабе́) ру́кі;
etw. ~ lássen* адда́ць што-н. для мыцця́;
◊
j-m den Kopf ~ ≅ даць каму́-н. наганя́й
2. ~, sich мы́цца;
ich wásche mich kalt я мы́юся хало́днай вадо́й;
◊
das hat sich gewáschen разм. ≅ гэта до́бра [выда́тна] атрыма́лася
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
arrange
[əˈreɪndʒ]
1.
v.t.
1) уклада́ць; расстаўля́ць, разьмяшча́ць; ула́джваць
to arrange books on a shelf — укла́сьці кні́гі на палі́цы
to arrange in alphabetical order — разьмясьці́ць у альфабэ́тным пара́дку
2) плянава́ць, рыхтава́ць
We arranged the meeting — Мы падрыхтава́лі пасе́джаньне
3) узгадня́ць
He arranged it with her — Ён узгадні́ў гэ́та зь ёю
4) Music. прыстасо́ўваць; пераклада́ць, аранжава́ць
This music for violin is also arranged for piano — Гэ́тыя но́ты для скры́пкі аранжава́ныя такса́ма для піяні́на
2.
v.i.
1) ула́джваць, ула́джвацца
Can you arrange to see him tomorrow? — Ці вы змо́жаце ўла́дзіць, каб паба́чыцца зь ім за́ўтра?
to arrange for a taxi — замо́віць таксі́
2) пагаджа́цца; умаўля́цца
We arranged to meet at six — Мы ўмо́віліся сустрэ́цца а шо́стай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
singular
[ˈsɪŋgjələr]
1.
adj.
1) надзвыча́йны, незвыча́йны, выклю́чны
a story of singular interest to boys — апавяда́ньне надзвыча́йнае ціка́васьці для хлапцо́ў
2) дзіўны́, своеасаблі́вы, спэцыфі́чны
a singular matter — своеасаблі́вая спра́ва
3) адзі́ны, адзі́нкавы
an event singular in history — падзе́я адзі́нкавая ў гісто́рыі
4) адзіно́чны (пра лік)
2.
n.
1) адзіно́чны лік
2) сло́ва ў адзіно́чным ліку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)