Verbum

entgléiten* vi (s) (D) выслі́згваць (з чаго-н.);

das Wort ist dem Múnde entglítten сло́ва сарва́лася з языка́;

den Händen ~ вы́слізнуць з рук

erspáren vt назбіра́ць, назапа́сіць;

j-m etw. ~ пазба́віць каго́-н. ад чаго́-н.;

◊

es bleibt ihm nichts erspárt ≅ на яго́ ўсе́ шы́шкі ва́ляцца

gewíllt a які́ ма́е наме́р (што-н. зрабіць); гато́вы (да чаго-н.);

~ sein згаджа́цца, мець наме́р;

sich ~ zéigen мець [праяўля́ць] жада́нне (зрабіць што-н.)

hápern vimp

1) бракава́ць, не хапа́ць;

es hápert an… браку́е [не хапа́е] (чаго-н.)

2) не ісці́ на лад;

worán hápert es? у чым ця́жкасць [замі́нка, затры́мка]?

Illusión f -, -en ілю́зія, падма́н пачу́ццяў;

sich ~en híngeben* аддава́цца ілю́зіям;

sich (D) ~en máchen (von D) це́шыць сябе́ ілю́зіямі (наконт чаго-н.)

Protést m -(e)s, -e пратэ́ст;

~ éinlegen [éinreichen] (bei D) заяві́ць пратэ́ст (пісьмова) (каму-н., дзе-н.);

~ erhében* (gégen A) пратэстава́ць (супраць чаго-н.)

Rückschluss m -es, schlüsse высно́ва, вы́вад, заключэ́нне;

aus etw. (D) Rückschlüsse auf etw. (A) zíehen* меркава́ць на падста́ве чаго́-н. аб чым-н.

Úrsprung m -(e)s, -sprünge пахо́джанне, выто́кі, пача́ткі;

séinem ~(e) nach паво́дле свайго́ пахо́джання;

séinen ~ aus etw. (D) néhmen* пахо́дзіць [выцяка́ць, браць свой пача́так] з чаго́-н.

verknéifen* vt разм. утры́млівацца (ад чаго-н.);

sich (D) mit Mühe das Láchen ~ з ця́жкасцю ўтрыма́цца ад сме́ху;

den Schreck ~ не выка́зваць стра́ху

wárten I vi (auf A) чака́ць (каго-н., чаго-н., што-н.);

auf sich (A) ~ lássen* заста́віць чака́ць сябе́;

wárte mal! пачака́й (жа)!