verdréhen vt

1) завярну́ць; вы́віхнуць;

die Áugen ~ закаці́ць во́чы

2) сказі́ць, перакруці́ць;

◊

j-m den Kopf ~ разм. закруці́ць каму́-н. галаву́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fláckern vi мільгаце́ць, пы́рхаць;

in séinen Áugen fláckerte es яго́ во́чы гарэ́лі [блішчэ́лі];

das Herz fláckert geráde noch сэ́рца б’е́цца ве́льмі сла́ба

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bathe

[beɪð]

1.

v.t.

1) купа́ць

2) прамыва́ць

to bathe the eyes — прамыва́ць во́чы

3) Figur. заліва́ць, напаўня́ць

bathed in sunlight — залі́ты со́нцам

2.

v.i.

1) купа́цца

2) пла́ваць, плёхацца, акуна́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fester

[ˈfestər]

1.

v.i.

1) гнаі́цца (пра ра́ну), гнаі́цца (пра во́чы)

2) гнісьці́, гніць

3) разьвярэ́джвацца (пра кры́ўду, боль)

2.

v.t.

1) выкліка́ць гнае́ньне або́ запале́ньне

2) му́чыць, грызьці́, разьвярэ́джваць (ра́ну, кры́ўду)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stéhlen*

1. vt кра́сці, выкрада́ць;

du kannst mir gestóhlen bléiben! ≅ во́чы б мае́ цябе́ не ба́чылі!

2. ~, sich крадучы́ся [упо́тай] прабіра́цца (куды-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

níederschlagen*

1. vt

1) біць (чым-н.)

2) збіва́ць (з ног)

3) забіва́ць, падаўля́ць (паўстанне)

4) апуска́ць (вочы)

2. ~, sich аса́джвацца, асяда́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúfallen* vi (s)

1) зачыня́цца;

ihm fállen vor Müdigkeit die Áugen zu ад сто́мленасці ў яго́ зліпа́юцца во́чы

2) выпада́ць на до́лю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

слезаце́чны

1. (пра вочы) tränend;

2. (які абумоўлівае выдзяленне слёз) tränenerregend, tränenerzeugend, Áugenreiz-;

слезаце́чнае атру́тнае рэ́чыва вайск. Áugenreizstoff m -(e)s, -e; tränenerregender Kámpfstoff;

слезаце́чны газ Tränengas n -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заляпі́ць verschmíeren vt; verkítten vt, verkléistern vt (замазаць);

2. (заклеіць) zúkleben vt, verklében vt;

снег заляпі́ў во́чы der Schnee verklébte die Áugen;

◊

заляпі́ць по́ўху [апляву́ху] груб. j-m éine (Óhrfeige) klében [knállen, kráchen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

flaming

[ˈfleɪmɪŋ]

adj.

1) які́ пала́е агнём, у агні́

a flaming house — дом у агні́

2) агні́сты, я́ркі, зы́ркі, палымя́ны

flaming eyes — палымя́ныя во́чы

3) бурлі́вы, гвалто́ўны, неапанава́ны, гара́чы

flaming youth — бурлі́вая маладо́сьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)