eminent

[ˈemɪnənt]

adj.

1) выда́тны; высо́капаста́ўлены (асо́ба)

2) незвыча́йны, асаблі́вы, рэ́дкі

a man of eminent fairness — надзвы́чай сумле́нны чалаве́к

3) высо́кі; узвы́шаны

4) узьня́ты, узьне́сены (над усі́м і́ншым)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

насі́лле н. разм.

1. (прымус) Zwang m -(e)s; Gewált f - (над кім-н. an D);

2. (фізічнае ўздзеянне) Gewálttat f -, -en; Unterdrückung f - (прыгнёт);

ужы́ць насі́лле Gewált ánwenden* [gebráuchen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábmühen, sich (mit D) нясто́мна працава́ць (над чым-н.); вазі́цца (з чым-н.); аддава́ць усе́ свае́ сі́лы (чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bemühen

1. vt турбава́ць

2. ~, sich (um A) працава́ць, шчырава́ць (над чым-н.); (für A) клапаці́цца (аб кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herúmschlagen*

1. vt абго́ртваць, укру́чваць

2. ~, sich (mit D)

1) бі́цца (з кім-н.)

2) бі́цца (над чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

laboríeren vi (an D) разм.

1) працава́ць (над чым-н.);

an éinem Experimént ~ право́дзіць [рабі́ць] до́след [эксперыме́нт]

2) паку́таваць (на хваробу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

misshándeln vt жо́рстка абыхо́дзіцца (з кім-н.), здзе́кавацца (з каго-н.), глумі́цца (над кім-н.);

éine Spráche ~ каве́ркаць мо́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

maritime

[ˈmærɪtaɪm]

adj.

1) прымо́рскі (го́рад)

2) які́ жыве́ над мо́рам

3) maritime law — марскі́ зако́н

4) мара́цкі; марапла́ўны

a maritime appearance — мара́цкі вы́гляд

5) Maritime Canada — кана́дыйскія правінцыі ўздо́ўж Атлянты́чнага акія́ну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пасме́йвацца

1. ein wénig láchen (з каго-н., з чаго-н. über A); sich lústig máchen (над кім-н., чым-н. über A);

2. (час ад часу) von Zeit zu Zeit láchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beflíegen* vt аблята́ць; пралята́ць (уздоўж чаго-н., над чым-н.);

das Flúgzeug beflíegt die Strécke… самалёт выко́нвае рэ́йсы па лі́ніі…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)