nbeteiligt (bei D) які́ не ма́е дачыне́ння (да чаго-н.), які́ не ўдзе́льнічае (у чым-н.), нейтра́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Unterstllung f -, -en

1) падтасо́ўка, (ілжы́вае) прыпі́сванне (чаго-н. каму-н.)

2) падпарадкава́нне; вайск. тс. прыда́ча, перападпарадкава́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гадаві́на ж. Jhrestag m -s, -e; Wederkehr f - (des Jhrestages);

гадаві́на заснава́ння чаго-н. Wederkehr des Gründungstages (G);

адзнача́ць гадаві́ну den Jhrestag beghen*;

гадаві́на сме́рці Tdestag m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уры́вак м.

1. (частка чаго-н.) Brchstück n -(e)s, -e;

2. (вытрымка) Fragmnt n -es, -e; uszug m -(e)s, -züge, usschnitt m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уступа́ць, уступі́цьI разм. (адмовіцца ад чаго-н, саступіць) btreten* vt, überlssen* vt; inräumen vt;

уступа́ць першынство́ j-m den Vrtritt lssen*; j-m den Vrzug gben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чапі́цца разм.

1. (зачэплівацца) sich nhaken, sich nklammern (за што-н. an D);

2. перан. (даймаць) bekrtteln vt; nörgeln vi (да чаго-н. an D), schikaneren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

забаўля́цца

1. (пацяшацца) sich die Zeit vertriben*, sich unterhlten*; sich amüsieren, sich zerstruen;

2. (адносіцца да чаго-н не сур’ёзна) sein Spiel triben* (чым-н. mitD)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

загіна́ць

1. (падгарнуць канец, край чаго-н.) mbiegen* vt, inbiegen* vt; ufkrempeln vt (рукавы);

2. перан. разм. (сказаць што-н непраўдападобнае):

загіна́ць цану́ inen nverschämten Preis verlngen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

захапле́нне н.

1. (задавальненне) Begisterung f -; Enthusismus m -;

2. (інтарэс) Intersse n -s, -n (да чаго-н. für A);

3. (улюбёнасць) Lidenschaft f - (кім-н. für A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падпа́льшчык м.

1. (той, хто наўмысна ўчыніў пажар) Brndstifter m -s, -;

2. перан. (той, хто падбухторвае да чаго-н.) nstifter m -s, -;

падпа́льшчык вайны́ Kregsbrandstifter m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)