Verbum

условленный

прич., прил. умоўлены

дамоўлены, дагавораны

условливаться

несовер. умаўляцца

(уговариваться) дамаўляцца, дагаварвацца

условно

нареч. умоўна

условнорефлекторный

физиол. умоўнарэфлекторны

условность

умоўнасць, -ці жен.

условный

в разн. знач. умоўны

условный знак — умоўны знак

условное согласие — умоўная згода

условная правда — умоўная праўда

условная линия перен. — умоўная лінія

условный жест — умоўны жэст

условный союз грам. — умоўны злучнік

условное наклонение грам. — умоўны лад

условная пахота с.-х. — умоўнае ворыва

усложнение

ускладненне, -ння ср.

усложнённость

ускладненасць, -ці жен.

усложнённый

ускладнены

усложнить

совер. ускладніць