Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзийклмнопрстуфхцчшщэюя-

уронить

совер.

1) (упустить) упусціць

(выпустить) выпусціць

(потерять) згубіць

(сбросить) скінуць

2) перен. (слово) кінуць, сказаць

3) (слезу) выраніць

4) (голову) апусціць, мног. паапускаць

5) перен. (достоинство, авторитет) страціць

уросульфан

фарм. урасульфан, -ну муж.

уротропин

фарм. уратрапін, -ну муж.

урохром

физиол. урахром, -му муж.

урочище

урочышча, -шча ср.

урочный

1) (определённый) вызначаны

(назначенный) прызначаны

2) (о работе) урочны

уругваец

уругваец, -вайца муж.

Уругвай

Уругвай, -вая муж.

уругвайка

уругвайка, -кі жен.

уругвайский

уругвайскі