Verbum

унаваживаться

страд. угнойвацца

унавожение

угнаенне, -ння ср.

(неоконч. действие) угнойванне, -ння ср.

унавоженный

угноены

унавозить

совер. угнаіць

унанган

этнол. унанган, -на муж.

унанганка

унанганка, -кі жен.

унанганский

унанганскі

унаследование

1) атрыманне ў спадчыну

2) биол. унаследаванне, -ння ср.

унаследованный

1) атрыманы ў спадчыну

2) биол. унаследаваны

унаследовать

совер.

1) атрымаць у спадчыну

2) биол. унаследаваць