Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

умерить

совер. зменшыць

(сдержать) стрымаць, сцішыць

(укротить) утаймаваць

умерить требования — зменшыць патрабаванні

умерить гнев — стрымаць гнеў

умериться

зменшыцца

умертвить

совер.

1) (лишить жизни) умярцвіць

(убить) забіць, мног. пазабіваць

2) (нерв и т.п.) змярцвіць

3) перен. (сделать нежизненным) змярцвіць

(укротить) утаймаваць

умертвить плоть — змярцвіць (утаймаваць) цела

умершая

в знач. сущ. нябожчыца, -цы жен.

умерший

1) які (што) памер, памерлы

вчера умерший — які (што) памёр учора, памерлы ўчора

2) в знач. сущ. нябожчык, -ка муж.

умерщвление

1) умярцвенне, -ння ср.

забіццё, -цця ср.

(неоконч. действие) забіванне, -ння ср.

(убийство) забойства, -ва ср.

2) (нерва и т.п.) змярцвенне, -ння ср., амярцвенне, -ння ср.

3) перен. змярцвенне, -ння ср.

утаймаванне, -ння ср.

(неоконч. действие) утаймоўванне, -ння ср.

умерщвлённый

1) (лишённый жизни) умярцвёны

(убитый) забіты, мног. пазабіваны

2) (о нерве и т.п.) змярцвёны

3) перен. змярцвёны

утаймаваны

умерщвлять

несовер.

1) (лишать жизни) умярцвяць

(убивать) забіваць

2) (нерв и т.п.) змярцвяць

3) перен. змярцвяць

утаймоўваць

см. умертвить

умерщвляться

страд.

1) умярцвяцца

забівацца

2) змярцвяцца

3) змярцвяцца

утаймоўвацца

см. умерщвлять

умерять

несовер. змяншаць, зменшваць

(сдерживать) стрымліваць, сцішаць

(укрощать) утаймоўваць

корабль умеряет ход — карабель стрымлівае (сцішае) ход

см. умерить