Verbum

умаление

1) уст. (уменьшение) прымяншэнне, -ння ср., змяншэнне, -ння ср.

2) (принижение) прыніжэнне, -ння ср., зніжэнне, -ння ср.

умалённый

1) прыменшаны, зменшаны

2) прыніжаны, зніжаны

см. умалить

умалить

совер.

1) уст. (уменьшить) прыменшыць, зменшыць

2) (принизить) прынізіць, знізіць

умалиться

1) уст. (уменьшиться) паменшыцца, паменшаць

зменшыцца, зменшаць

2) (уменьшившись, принизиться) прынізіцца, знізіцца

умалишённая

сущ. вар’ятка, -кі жен.

умалишённый

1) прил. звар’яцелы, псіхічна хворы

2) сущ. вар’ят, -та муж.

умалчивание

замоўчванне, -ння ср., маўчанне, -ння ср.

умалчивать

несовер. замоўчваць, маўчаць, не гаварыць

умалчиваться

безл. не гаварыцца

об этом умалчивается — пра гэта (аб гэтым) не гаворыцца

умалять

несовер.

1) уст. (приуменьшать) прымяншаць, змяншаць

2) (принижать) прыніжаць, зніжаць