Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

угробить

совер. груб. прост. угробіць

(убить) забіць

(погубить) загубіць

угробиться

угробіцца

забіцца

угробленный

угроблены

забіты

загублены

см. угробить

угрожаемый

прил. разг. пагражальны, пагрозлівы

(опасный) небяспечны

угрожать

несовер. пагражаць, гразіць

угрожающе

нареч. пагражальна, пагрозліва

угрожающий

1) прич. які (што) пагражае, які (што) грозіць

2) прил. пагражальны, пагрозлівы

(опасный) небяспечны

угрожающее положение — пагражальнае становішча

угроза

пагроза, -зы жен.

угрозыск

(уголовный розыск) крымвышук, -ку муж. (крымінальны вышук)

угрохать

совер. груб. прост.

1) (убить) уходаць

2) (потратить в большом количестве) убухаць