Verbum

угомонить

совер. разг. уцішыць

уціхамірыць

(успокоить) супакоіць

(унять) суняць

угомониться

уціхнуць

уціхамірыцца

супакоіцца

суняцца

угомонять

несовер. разг. уцішаць

уціхамірваць

(успокаивать) супакойваць

(унимать) сунімаць

угомоняться

возвр., страд. уцішацца

уціхамірвацца

супакойвацца

сунімацца

угон

муж.

1) (действие) выган, -ну муж., адгон, -ну муж.

2) (похищение) выкраданне, -ння ср.

(кража) крадзеж, -дзяжу муж.

3) ж.-д. угон, -ну муж.

в угон охот. — наўздагон

угонщик

згоншчык, -ка муж., злодзей, -дзея муж. (машин)

угонять

I несовер.

1) гнаць

(выгонять) выганяць

(отгонять) адганяць

(загонять) заганяць

угонять скот в поле — гнаць (выганяць) жывёлу ў поле

2) (похищать) разг. красці

II совер. (гоняя, погоняя, утомить) прост. змарыць, загнаць, заганяць

угоняться

I несовер. страд.

1) гнацца

выганяцца

адганяцца

заганяцца

2) красціся

см. угонять I

II совер. прост.

1) (устать от беготни) збегацца, набегацца

2) (гонясь за кем-чем, поспеть) справіцца (з кім-чым)

угораздить

совер. разг. собіць (каму)

и угораздило же его приехать безл. — і собіла ж яму прыехаць

угорать

I несовер. (отравляться угаром) чадзець, учадзьваць

II несовер. (уменьшаться при плавке) угараць, угарваць

(уменьшаться при горении) надгараць, надгарваць, адгараць, адгарваць