Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

трепыхнуть

совер. однокр. разг. страпянуць

трепыхнуться

страпянуцца

треск

прям., перен. трэск, род. трэску муж.

провалиться с треском — праваліцца з трэскам

треска

зоол. траска, -кі жен.

трескание

трэсканне, -ння ср., лопанне, -ння ср.

см. трескаться I

трескать

I несовер. (сильно бить) прост. трэскаць, біць, стукаць

II несовер. груб. прост. (есть) уплятаць, упісваць

(пить) жлукціць

трескаться

I несовер. трэскацца, лопацца

II несовер. (ударяться) прост. трэскацца, стукацца

тресковые

мн. сущ. зоол. трасковыя, -вых

тресковый

трасковы

трескообразные

мн. сущ. зоол. траскападобныя, -ных