Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзийклмнопрстуфхцчшщэюя-

теребилка

с.-х. церабілка, -кі жен.

теребильный

с.-х. церабільны

теребильщик

церабільшчык, -ка муж.

теребильщица

церабільшчыца, -цы жен.

теребить

несовер.

1) перабіраць

(дёргать) тузаць

(тормошить) тармасіць

(щипать) скубці

2) (лён, коноплю) рваць

(машиной — ещё) церабіць

3) перен. тузаць, тармасіць

теребиться

страд.

1) перабірацца

тузацца

тармасіцца

2) рвацца

церабіцца

см. теребить 1, 2

теребление

с.-х. рванне, -ння ср.

церабленне, -ння ср.

см. теребить 2

Терек

р. Церак, -ка муж.

терем

уст., поэт. церам, -ма муж.

теремок

уменьш.-ласк. церамок, -мка муж.