Verbum

изрекать

несовер. уст., ирон. вымаўляць

гаварыць

выказваць

изрекаться

страд. вымаўляцца

гаварыцца

выказвацца

изречение

ср. выслоўе, -ўя ср.

(афоризм) афарызм, -ма муж.

изречённый

вымаўлены

сказаны

выказаны

изречь

совер. уст., ирон. вымавіць

сказаць, выказаць

рэкнуць

изрешетить

совер. здзіравіць

зрашэціць

изрешетиться

здзіравіцца, зрашэціцца

изрешеченный, изрешечённый

здзіраўлены

зрашэчаны

изрешечивать

несовер. дзіравіць, здзіраўліваць

зрашэчваць

изрешечиваться

возвр. страд. дзіравіцца, здзіраўлівацца

зрашэчвацца