Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

покорять

несовер. (подчинять) пакараць

(завоёвывать) заваёўваць

покоряться

1) пакарацца, скарацца

см. покориться

2) страд. пакарацца

заваёўвацца

см. покорять

покоряющий

1) прич. які (што) пакарае

які (што) заваёўвае

2) прил. пакараючы

покос

муж.

1) (место косьбы) пакос, -су муж., сенажаць, -ці жен.

2) (время сенокоса) пакос, -су муж.

касьба, -бы жен.

(сенокос) сенакос, -су муж.

3) (скошенная полоса, ряд) пакос, -са муж., пракос, -са муж.

покосить

I совер. с.-х. пакасіць, (много, неоднократно) папакошваць, папакасіць

II совер. (искривить) пакасіць, скасіць

(сделать кривым) пакрывіць, скрывіць

покоситься

совер.

1) (посмотреть искоса) пакасіцца, скасіцца, разг. скасавурыцца, скоса (скрыва) зірнуць (глянуць, паглядзець)

2) (стать косым) пакасіцца, скасіцца

(стать кривым) пакрывіцца, скрывіцца

покосный

сенакосны

покосный луг — сенакосны луг, сенажаць

покосное время, покосная пора — касьба, сенакос

покочевать

совер. пакачаваць

покочевряжиться

совер. прост.

1) (заставить себя просить, поартачиться) паўпірацца, панаравіцца, панатурыцца

2) (поломаться) пакрыўляцца, паманежыцца

покошенный

I с.-х. пакошаны

II пакошаны, скошаны

пакрыўлены, скрыўлены

см. покосить II